بخش ۹۴ - یک درخت شدن آن هفت درخت

برداشت: او گفت که من با سرعت به جلو رفتم و خوشبختی‌ام بیشتر شد و آن هفت جمله به مانند یک درخت برایم نمایان شد.

برداشت: هر لحظه در حال تغییر و دگرگونی بودم. از حیرت و شگفتی چطور باید از این حالت خارج می‌شدم.

برداشت: پس از آن، متوجه شدم که درختان همچون جماعت در حال نماز ایستاده‌اند و صف کشیده‌اند.

برداشت: یک درخت که از قبل مانند امام دیگران است، به پشتوانه آنها در حرکت و قیام به پا می‌خیزد.

برداشت: این بیت به نوعی بر رابطه‌ بین عبادت و طبیعت اشاره دارد. به نظرم می‌رسد که حالت‌های مخصوص عبادت مثل قیام، رکوع و سجود برای شاعر شبیه به حرکات درختان است. به عبارتی، زیبایی و شگفتگی این حرکات طبیعی به او الهام می‌دهد و او را به تفکر درباره‌ی معنویت و ارتباط بین انسان و طبیعت وا می‌دارد.

برداشت: به خاطر آوردم قول خدا را در زمانی که ستاره و درخت برای او سجده می‌کنند.

برداشت: این درختان به حالتی هستند که نه زانو دارند و نه در میانه‌ای قرار گرفته‌اند. این چه نوع ترتیبی برای نماز است که در آن پیدا نیست؟

برداشت: الهام خداوند بر من نازل شده است، ای کسی که در پی آوردن نور و روشنایی هستی. چه شگفت‌انگیز است که هنوز از کارهای ما آگاهی نداری!