بخش ۷۹ - عذر گفتن شیخ بهر ناگریستن بر فرزندان

برداشت: شیخ به دوستش می‌گوید که او را نپندارد، چرا که من هیچ رحم و محبت و دلی پر از مهربانی ندارم.

برداشت: رحمت الهی بر همه کافران گسترده است، هرچند که زندگی و نعمت‌ها به ‌طور کل متعلق به همه انسان‌ها، حتی کافران نیز هست.

برداشت: به من رحمت و بخشش تعلق می‌گیرد، زیرا که حتی در میان سنگ‌ها نیز نرمش و لطافتی وجود دارد.

برداشت: من می‌گویم که دعا کنم برای آن سگی که نیش می‌زند، تا ای خدا او را از این عادت بد نجات دهی.

برداشت: به این فکر باش که این سگ‌ها نیز ممکن است در معرض سنگسار از سوی مردم قرار بگیرند.

برداشت: از آنجا که رحمت برای جهانیان است، او اولیا را بر زمین آورد تا به مردم رحم کند.

برداشت: مردم را به سوی درگاه خدا فراخواند و از او خواست که رهایی و بخشش فراوان عطا کند.

برداشت: کسی که تلاش می‌کند تا از این طرف پندی بگیرد، اگر به نتیجه نرسد، می‌گوید خداوندا مرا در محدودیت قرار نده.

برداشت: رحمت خاصی برای همه مردم وجود دارد، اما رحمت فراگیر و کلی برای همگان بیشتر و عمیق‌تر است.

برداشت: رحمت الهی در کنار رحمت‌های دیگر مانند آب دریا، مسیرهای هدایت را به سمت خود می‌کشاند.

برداشت: به بخش کوچکی از رحمت بپیوند و به کل آن متصل شو. رحمت کلی تو را راهنمایی می‌کند و به سوی آن هدایت می‌شوی.

برداشت: او که جزو و جزء است، نمی‌داند چطور باید به عمق و عظمت دریا دسترسی پیدا کند و تنها در اطراف و حواشی آن می‌چرخد، مانند اینکه فقط به کناره‌های دریا نگاه کند و به عمق آن پی نبرد.

برداشت: وقتی کسی راه دریا را نکند، چگونه می‌تواند دیگران را به سوی آن هدایت کند؟

برداشت: زمانی که به دریا وصل شود، او می‌تواند راهی را بیابد که دریا چون سیل و جریان شود.

برداشت: اگر دعوت به تقلید باشد، این دعوت نه از روی حقیقت و روشنی، بلکه از طریق وحی و تأیید نیست.

برداشت: پس گفت وقتی که تو نسبت به همه دیگران رحمت و محبت داری، مانند یک چوپانی هستی که بر روی گله‌اش مراقبت می‌کند.

برداشت: وقتی که بر فرزند خود نوحه و سوگواری نکرده‌ای، بدان که زمان مرگ او رسیده و تقدیرش مانند نیشی به او آسیب زده است.

برداشت: چشم‌های تو که بی‌نوا و بدون اشک هستند، چرا باید گریان باشند وقتی که اشک، نشانه‌ی رحم و دلسوزی است؟

برداشت: به زن گفت: ای پیرزنه، این روزها مثل فصل تابستان نیستند که همیشه گرم و خوشایند باشند، در فصل سرما نیز دگرگونی‌ها رخ می‌دهد.

برداشت: اگر آنها مرده‌اند، یا اگر هنوز زنده هستند، به هر حال از دید دل ما دور و پنهان‌اند.

برداشت: وقتی که آنان را می‌بینم، احساس می‌کنم که باید به‌طور مشخصی جلوی خودم رفتار کنم، اما دلیل چیست که من هم مانند تو به ایشان بی‌احترامی می‌کنم؟

برداشت: با وجود اینکه از نظر زمانی دور هستند، اما هنوز همراه من‌اند و دور من در حال بازی هستند.

برداشت: گریه یا به خاطر جدایی است یا به خاطر دوری از عزیزانم که وصال و آشتی با آن‌ها را تجربه کرده‌ام.

برداشت: مردم در خواب آسوده‌اند و من در بیداری آنها را به وضوح می‌بینم.

برداشت: می‌خواهم از این دنیا کمی دور شوم و خودم را در گوشه‌ای پنهان کنم و احساساتم را مانند برگ‌هایی که از درخت می‌ریزند، رها کنم.

برداشت: حس تحت تأثیر عقل قرار دارد، اما عقل نیز تحت تأثیر روح است.

برداشت: عقل محدود نمی‌تواند کارها را انجام دهد، اما روح و جان آدمی می‌توانند موانع را برطرف کرده و به پیشرفت و حل مشکلات کمک کنند.

برداشت: احساسات و فکرها همچون شبنمی که بر روی آب نشسته، زودگذر و ناپایدار هستند.

برداشت: عقل، آن فرد نادان را کنار می‌زند و به این ترتیب، فهم و درک واقعی به وجود می‌آید.

برداشت: خس، که به صورت حبابی بر روی آب نمایان است، وقتی به یکی از طرف‌ها می‌رود، آب زیر آن آشکار می‌شود.

برداشت: اگر عقل به درستی کار نکند، خداوند از طریق نیروی نامرئی و بالاجبار بر مشکلات ما می‌افزاید.

برداشت: آب هر لحظه خود را پنهان می‌کند و این حال و هوای شاد و غمگین، نشانه‌ای از عقل تو است.

برداشت: زمانی که تقوا و پرهیزگاری در زندگی انسان غالب شود، در آن صورت خداوند به او عقل و خرد بیشتری می‌بخشد و راهنمایی‌های لازم را در اختیارش قرار می‌دهد.

برداشت: پس حواستان بر شما مسلط شد و به مانند یک کودک که سرآشپز و خدمتکارش است، تحت فرمان شما قرار گرفت.

برداشت: احساس را بیدار و آگاه نگه‌دار، تا خواب در آن رخنه کند و سپس رازهای نهانی از درون جان بیرون بیاید.

برداشت: در این جا گفته شده که هم در حالت بیداری و هم در خواب می‌توان به مشاهده‌های عمیق و تجربیاتی دست یافت. به نوعی اشاره شده که هم در زندگی واقعی و هم در عالم خواب، درهای تازه‌ای به روی انسان گشوده می‌شود.