بخش ۷۶ - حکایت استر پیش شتر کی من بسیار در رو می‌افتم و تو نمی‌افتی الا به نادر

برداشت: استر به شتر گفت: ای رفیق خوب من، در شرایط سخت و مسیرهای دشوار همیشه همراه و همیار یکدیگر هستیم.

برداشت: تو هرگز به سراغ من نمی‌آیی و با شوق و حال خوبی می‌روی، اما من همواره به سراغت می‌آیم و از دور نظاره‌ات می‌کنم.

برداشت: من همیشه در هر لحظه دچار مشکل و حوادث می‌شوم، چه در زندگی عادی و چه در شرایط سخت و بحرانی.

برداشت: این دلیل را برای من توضیح بده که چیست تا بفهمم چگونه باید زندگی کنم.

برداشت: چشم من از تو روشن‌تر است و بعد از آن هم از ارتفاع به تو نگاه می‌کند.

برداشت: وقتی به قله کوه می‌رسم، در نهایت می‌توانم دوردست‌ها را ببینم و از آنچه در پایین است، آگاه شوم.

برداشت: همه جوانب و خوبی‌ها و بدی‌ها را در مسیر زندگی‌ام دیده‌ام، پس همواره به خداوند توکل می‌کنم.

برداشت: هر گامی که برمی‌دارم، با آگاهی و بصیرت است و از شکست‌ها و ناکامی‌هایم درس می‌گیرم تا دوباره برخیزم و ادامه دهم.

برداشت: اگر تو در مسیر زندگی قدم بگذاری، ممکن است بین راه بذرهایی را ببینی، اما نباید زحمت و مشقتی که برای گرفتن نتیجه آن بذرها کشیده شده را نادیده بگیری.

برداشت: در نزد شما، نابینا و بینا در مقام و جایگاه، نشستن، رفتن و حرکت یکسان هستند.

برداشت: زمانی که جنین در شکم مادر به زندگی می‌افتد، خداوند جان او را می‌دهد و اجزای بدنش را به ترتیب و سامان می‌بخشد.

برداشت: از نور خورشید، اجزای بدن خود را می‌سازد و زندگی‌اش را بر پایه آن می‌سازد.

برداشت: تا چهل سالگی فرد به شدت به جمع‌آوری و جذب چیزهای مادی و ظاهری علاقه‌مند شده و این به او اجازه می‌دهد تا در ظاهر خود را به گونه‌ای به نمایش بگذارد.

برداشت: او یاد گرفته است که چگونه اجزای روح را جذب کند، چون نمی‌داند که جذب اجزای اعلی و بزرگ‌تر چگونه است.

برداشت: این جمله به این معناست که این ذرات کوچک به خورشید وابسته‌اند و اوست که بدون نیاز به غذا می‌تواند اجزای آنها را جذب یا به خودش بپیوندد. به عبارتی، خورشید منبع زندگی و انرژی برای این ذرات است و آنها را تحت تأثیر خود دارد.

برداشت: وقتی که تو از خواب بیدار می‌شوی، هوش و حواست به سرعت به کار می‌افتد و همه چیز را درک می‌کند.

برداشت: برای اینکه بفهمی، بدان که آن چیز از تو دور نشده است و زمانی که اراده کند، دوباره به تو نزدیک خواهد شد.