بخش ۷۱ - تشبیه بند و دام قضا به صورت پنهان به اثر پیدا

برداشت: در دلق (لباسی) شخصی بزرگ‌رتبه، تو چشم‌نواز و زیبا دیده می‌شوی، حال آنکه خودت در حالتی دشوار و بی‌پناه قرار داری.

برداشت: در هوای ناخوش و سختی، لباس و املاک خود را به فروش گذاشته‌ام.

برداشت: خانه و منزل به نابودی رفته و بی‌احترامی به آن‌ها شده است، با این حال، دشمن به آرامی و با ادب در حال نفوذ و پیشروی است.

برداشت: زاهدی می‌بیند و به کسی می‌گوید: ای بزرگ، برای خدا عزم و اراده‌ای داشته باش.

برداشت: در این وضعیت نامناسب و دشوار قرار گرفته‌ام، طوری که ثروت و نعمت‌هایم را از دست داده‌ام.

برداشت: به تلاشی نیاز دارم تا از این غم و اندوه رها شوم، زیرا این درد که بر من می‌گذرد، همچون گلی تیره و پژمرده است که در زندگی‌ام سایه افکنده است.

برداشت: این دعا به دنبال این است که او از همگان و از هر شرایطی نجات یابد و رهایی بیابد.

برداشت: دست و پایش آزاد است و هیچ چیزی او را محدود نکرده، نه قدرتی بر او مسلط است و نه چیزی او را می‌آزارد.

برداشت: از چه نوع محدودیتی می‌خواهی رهایی پیدا کنی و از کدام زندان می‌خواهی آزاد شوی؟

برداشت: هیچ کس جز روح پاک قادر به دیدن سرنوشت و قضا و قدری که پنهان است، نیست.

برداشت: هرچند که آن مکان نامشخص و ناپیداست، اما بدتر از زندان و زنجیر است.

برداشت: چون آهنگر دست به کار شود، می‌تواند هر سختی را بشکند و اگر چه خشت زندان نیز بر هم برچیده شود، باز هم زندان نمی‌تواند دوام بیاورد.

برداشت: تعجب‌آور است که این بند پنهان و سنگین، نمی‌تواند از عهده‌ی کار آن آهنگران برآید.

برداشت: دیدن آن روح خلاق و الهام‌بخش، بر من تأثیر عمیقی می‌گذارد و مرا از قید و بندهایی که دارم رها می‌کند.

برداشت: دید عیال بر پشت بولهب را تنگ دیده و گفت که باربری چوب را بیاورید.

برداشت: به جز او هیچ کس نمی‌تواند ببیند که چگونه طناب و هیزم به کار می‌آیند و چگونه برخی چیزها در خفا و ناپیدا ظهور می‌کنند.

برداشت: باقی‌ماندگان همه چیز را به نوعی تعبیر می‌کنند، زیرا این حالت از نادانی است و آن‌ها به هوشیاری دست یافته‌اند.

برداشت: اما به خاطر تأثیر آن، او دچار تغییر شده و اکنون نالان و پریشان پیش تو است.

برداشت: همت و تلاش کن تا بتوانی از این بند و محدودیت‌ها رها شوی و آزادانه زندگی کنی.

برداشت: آن شخص به علامت‌ها و نشانه‌ها نگاه می‌کند، اما نمی‌داند که چه کسی بدبخت است و چه کسی خوشبخت.

برداشت: او آگاه است و در برابر بزرگ و باعظمت خود، رازهای حق را پنهان می‌کند، زیرا فاش شدن این رازها مجاز و درست نیست.

برداشت: این گفتار هرگز تمام نمی‌شود. آن بیچاره به خاطر فقر و تنگدستی، در شرایط سختی قرار گرفته و جسمش به اسیر تبدیل شده است.