بخش ۶۷ - در بیان آنک تن روح را چون لباسی است و این دست آستین دست روحست واین پای موزهٔ پای روحست

برداشت: برای درک بهتر این مضمون، می‌توان گفت که وقتی جسم انسان را مانند یک لباس در نظر بگیریم، در واقع نشان می‌دهد که این بدن موقتی و فانی است. بنابراین، به زیبایی و زینت این جسم توجه نکنیم، چرا که در نهایت مانند لباسی که از تن خارج می‌شود، روزی از بین خواهد رفت.

برداشت: روح در پی یکتایی خداوند است و این یکتایی و عشق به او برای روح بسیار دلنشین‌تر و شیرین‌تر از نشانه‌های ظاهری و دنیوی است.

برداشت: اگر در خواب به دست و پا و حرکات آن‌ها دقت کنی، نباید فکر کنی که این‌ها واقعی‌اند و حقیقتی دارند، بل که این‌ها فقط تصورات و خیالاتی است که در خواب می‌بینی.

برداشت: اگر تو بدون جسم و بدن هستی، نترس از اینکه روح و جانت از این بدن خارج شود.