بخش ۵۸ - مثال رنجور شدن آدمی به‌وَهم تعظیم خلق و رغبت مشتریان به‌وی و حکایت معلم

برداشت: کودکان مکتب از سختی‌ها و تلاش‌های استاد رنج بردند و از این خستگی‌ها و کوشش‌ها احساس ناخوشی کردند.

برداشت: آنها در خصوص به تعویق انداختن کارها گفتگو کردند تا معلم در شرایط سختی قرار نگیرد.

برداشت: وقتی او نمی‌آید، رنج و غم به دل می‌آید و این دوری، چند روز به طول می‌انجامد.

برداشت: تا زمانی که از محدودیت‌ها و سختی‌ها عبور کنیم، او مانند سنگی محکم و استوار در جای خود باقی می‌ماند.

برداشت: یکی از آنها با زیرکی تدبیری اندیشید و گفت: "ای استاد، تو چطور هستی، ای زرد؟"

برداشت: به نظر می‌رسد رنگ چهره‌ات ثابت نیست؛ شاید ناشی از هوای محیط است یا به خاطر تب و بیماری است.

برداشت: کمی در خیال به فکر فرو برو و برادر، در این مسیر به من کمک کن.

برداشت: زمانی که به کلاس درس وارد می‌شوی، با احترام بگو که حال استاد خوب باشد.

برداشت: وقتی که خیال کسی بیشتر و قوی‌تر شود، ممکن است او را از حالت عقلانی خارج کند و به نوعی دیوانگی بکشاند.

برداشت: سوم و چهارم و پنجم در پی ما غم و اندوهی را نشان می‌دهند و ناله و نوای غمگینی را سر می‌دهند.

برداشت: این بیت به این معناست که زمانی که خبر یا موضوعی به حدی شناخته و معتبر شود که همه به طور یکسان و یکصدا درباره‌اش صحبت کنند، آن موضوع به یک واقعیت ثابت و پایدار تبدیل می‌شود.

برداشت: هر کسی به او گفت شاد باش، ای دانا! بخت تو به لطف و توجهی که داری وابسته است.

برداشت: همه در توافقی محکم قرار گذاشتند که هیچ دوستی را اجازه ندهند که حرف را به انحراف ببرد.

برداشت: پس از آن، او همه را قسم داد که هیچ‌یک از آنان درباره‌ی این ماجرا غیبت نکنند.

برداشت: عقل کودک به وسوسه‌هایش غلبه می‌کند و او را از دنبال کردن رهبری گروه گوسفندها بازمی‌دارد.

برداشت: درک و فهم انسان‌ها متفاوت است، همانطور که در میان افرادی که شاهد یک واقعه هستند، نظرات و برداشت‌های گوناگونی وجود دارد.

برداشت: از قبل، احمد در سخنرانی خود اشاره کرده بود که در زبان، ویژگی‌های خوب مردان پنهان است.