بخش ۵۷ - بیان آنک علم را دو پرست و گمان را یک پرست ناقص آمد ظن به پرواز ابترست مثال ظن و یقین در علم

برداشت: دانش دارای دو جنبه است، در حالی که گمان تنها یک جنبه دارد و این باعث می‌شود که تصور نادرست و ناقص به وجود آید. بر همین اساس، شناخت و درک کامل نیازمند بیش از یک دیدگاه است تا بتواند به درستی پرواز کند و به مقصد برسد.

برداشت: پرنده‌ای که فقط یک پر دارد، به سرعت به زمین می‌افتد؛ اما اگر دو گام یا بیشتر پرواز کند، می‌تواند دوباره برگردد.

برداشت: پرنده‌ای که به آرامی و با احتیاط پرواز می‌کند، به دنبال ساختن آشیانه‌ای برای خود است و در دلش امید دارد که با یکی از بال‌هایش، این آشیانه را بسازد.

برداشت: وقتی از تردید آزاد شد، علم و آگاهی‌اش نمایان شد و آن پرنده‌ای که یک پر داشت، با دو پرش پرواز کرد.

برداشت: پس از آن، او به سمت مستقیم حرکت می‌کند، نه به گونه‌ای که به شکل نامناسب یا نادرست باشد.

برداشت: با دو بال پرواز می‌کند، درست مانند جبرئیل، بدون هیچ شکی و با قطعیت، بدون هیچ حرف و حدیثی.

برداشت: اگر تمام مردم بگویند که تو در مسیر خدا و دین حرکت می‌کنی، باید بدان که این نظر عمومی نمی‌تواند عیار درستی تو باشد.

برداشت: او از گفت‌وگوهایشان بیشتر شاد و گرم نمی‌شود، و جان او هرگز با آن‌ها همراه نخواهد شد.

برداشت: اگر همه بگویند که او را گم‌راه می‌دانند، تو او را همچون کوهی بزرگ پندار و نه مثل برگی کوچکی.

برداشت: او تحت تأثیر سخنان و انتقادهای دیگران قرار نمی‌گیرد و از مسافرت کردن آنها ناراحت نمی‌شود.

برداشت: اگر دریا و کوه با هم صحبت کنند، به تو می‌گویند که با گمراهی همراه شدی.

برداشت: هیچ چیزی نباید در تصور ما بیفتد یا به دلایل عصبانیت و انتقاد دیگران ما را ناراحت کند.