بخش ۵۲ - حکایت

برداشت: در میان دوستان، کم کسی است که بدی حافظ را ببیند، هرچند آنها با شوق و عشق بسیار، جانشان را به او داده‌اند.

برداشت: زیرا وقتی که مغز او را در آب خیس کردند و به حالت خمیری درآوردند، پوست‌ها نرم و لطیف شدند و برای برداشت آماده گردیدند.

برداشت: وقتی که پوست میوه‌هایی مانند گردو، فندق و بادام را می‌گیریم، مغز آنها شناخته می‌شود و پوست کمتر مورد توجه قرار می‌گیرد.

برداشت: عشق باعث می‌شود که انسان به عمق علم و دانش دست پیدا کند و در عوض از ظواهر و ظاهر پوست و ظاهر خود کم کند، زیرا عشق حقیقی می‌تواند انسان را به سوز و شادی برساند.

برداشت: توصیف چیزی شبیه به ویژگی‌های یک خواسته‌است که مانند یک طلب است. وحی و نور نبی نیز مانند برقی سوزنده و تاثیرگذار هستند.

برداشت: وقتی ویژگی‌های جاودانه و قدیمی خود را آشکار می‌کند، آنگاه صفات جدید و زودگذر از بین می‌روند و جایگاهی ندارند.

برداشت: هر کس که چهار آیه از قرآن را به خاطر داشته باشد، می‌تواند از صحابه رسول خدا سخن بشنود و یاد بگیرد.

برداشت: این معنا و مفهوم عمیق را نمی‌توان به سادگی در قالب صورت‌ها جمع کرد، جز از طریق حکمت و قدرت انسانی بزرگ و برجسته.

برداشت: در این وضعیت که غرق در مستی‌ام، دیگر نمی‌توانم به آداب و اصول خود توجهی داشته باشم، حتی اگر هم توجه کنم، برایم شگفت‌انگیز خواهد بود.

برداشت: اگر در نگرش به بی‌نیازی، به نیازهای دیگران توجه نکنیم، این نوع بی‌نیازی شبیه گردی است که فقط خود را می‌پوشاند و نازک و کم عمق است.

برداشت: عشق و محبت می‌تواند به اندازه نور برای گم‌شدگان و نابینایان روشنایی ببخشد. معشوق به‌گونه‌ای است که می‌تواند هدایت کننده باشد و حتی در میان تاریکی‌ها، انسان را به روشنایی بکشد. در این حالت، معشوق به عنوان راهنما و منبع دانایی عمل می‌کند.

برداشت: گفتند افراد نابینا مانند صندوق‌هایی هستند که پر از نوشته‌های مذهبی و نذری هستند.

برداشت: بهتر است که چیزی پر از علم و دانش مانند قرآن داشته باشیم تا اینکه تنها یک ظرف خالی در دست داشته باشیم.

برداشت: باید صندوقی که خالی از بار است را بهتر از صندوقی بدانیم که پر از موش و مار است. در واقع، خالی بودن از چیزهای ناخواسته و مزاحم، به مراتب بهتر از پر بودن از مشکلات و آفات است.

برداشت: زمانی که نتیجهٔ وصل و ارتباط به دست آمد، مردی که احساسش به او کمک می‌کرد مانند دلالی در برابر مردی سرد و بی‌احساس شد.

برداشت: وقتی به خواسته‌ات رسیدی، ای دلنشین، دیگر درخواست کردن چیز زشتی است.

برداشت: وقتی به اوج برسید، برای رسیدن به آنجا باید تلاش و کوشش کنید.

برداشت: به جز برای کمک و آموزش دیگران، راه نیکی از پس نیکی سرد و بی‌حالت خواهد بود.

برداشت: وقتی که آینه‌ای صاف و روشن می‌شود، تصویر واقعی را نشان می‌دهد و در این حالت، نادانی مانند گرد و غبار بر روی آن نشسته است.

برداشت: نشستن در کنار پادشاه و پذیرفته شدن، زمانی که نامه‌ای برای رسیدن پیام و خبر را می‌فرستند، کار زشتی است.