بخش ۳۰ - جمع آمدن عمران به مادر موسی و حامله شدن مادر موسی علیه‌السلام

برداشت: شب گذشته و او در آن درگاه خوابیده بود؛ نیمه شب رسید و هم‌دم او برای دیدنش آمد.

برداشت: زن به زمین افتاد و لبانش را بوسید؛ او در خواب شبش به جهانی دیگر رفت.

برداشت: او بیدار شد و زنی را دید که لب‌هایش مانند باران، با بوسه‌ای خوشبو و شیرین بر روی لب‌های او نشسته است.

برداشت: عمران گفت که اکنون چرا آمده‌ای؟ او پاسخ داد که به دلیل شوق و تقدیر الهی آمده‌ام.

برداشت: او به خاطر محبت و دوستی به کسی نزدیک شد، اما در آن لحظه نتوانست از خود سمتی برای مبارزه نشان دهد.

برداشت: او امانت را به همسرش سپرد و گفت: ای زن، این کار خردمندانه‌ای نیست.

برداشت: آهنی به سنگ کوبیده شد و آتش ایجاد کرد، این آتش نشان‌دهنده‌ی درگیری و کشمکش بین شاه و ملک است.

برداشت: من مانند ابری هستم و تو به زمین و گیاهان موسی می‌رسی؛ حق به مانند یک بازی شطرنج است و ما در این بازی به ماتی رسیده‌ایم.

برداشت: عروس‌جان، نادان نباش، ما به خداوند متکی هستیم و در مقابل مشکلات تسلیم نمی‌شویم.

برداشت: آن چیزی که فرعون از آن می‌ترسد، همین لحظه‌ای است که من به تو شبیه شدم.