ای اسیران سوی میدانگه روید
کز شهانشه دیدن و جودست امید
در این ابیات، شاعر از اسرای بنیاسرائیل صحبت میکند که به سمت میدان میروند. آنها امید دارند که از شاهنشاه کمک بگیرند. وقتی خبر آزادی اسرای اسرائیلی به آنها میرسد، تشنه و مشتاق به آن سوی میدان حرکت میکنند و خود را آماده نمایش میکنند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
ای اسیران سوی میدانگه روید
کز شهانشه دیدن و جودست امید
چون شنیدند مژده اسرائیلیان
تشنگان بودند و بس مشتاق آن
حیله را خوردند و آن سو تاختند
خویشتن را بهر جلوه ساختند