بخش ۱۴ - قصهٔ اهل ضروان و حیلت کردن ایشان تا بی زحمت درویشان باغها را قطاف کنند

برداشت: داستان افرادی که در دشواری و گرفتاری بودند را خوانده‌ای، پس چرا هنوز در چاره‌جویی و تدبیر برای مشکلاتت مانده‌ای؟

برداشت: برخی از افراد به ترفندهایی متوسل می‌شدند تا از معیشت و روزی تعدادی از افراد فقیر و نیازمند کاسته و آن را کم‌تر کنند.

برداشت: در شب‌ها، همگی به یاد عشق‌های قدیمی و زیبایی‌هایی که گذرانده‌اند، غمگین بودند و غصه می‌خوردند. این درد و حسرت ناشی از دوری معشوق بود که سال‌ها از آن گذشته‌اند.

برداشت: پنهانی می‌گفتند که باید سرها را از یکدیگر دور نگه داشت تا خداوند متوجه نشود.

برداشت: کسی که با گِل بازی کند، به طور نامحسوس و مخفیانه بر روی احساسات و قلبش تأثیر می‌گذارد.

برداشت: آیا نمی‌دانی که علاقه‌ات را خداوند از خلقتت می‌داند؟ آیا در پنهانی‌ات صداقت وجود دارد یا فقط تظاهر می‌کنی؟

برداشت: کسی می‌گوید که فراموش نخواهد کرد دختری را که به آنجا آمده و کسی که به او نگاه می‌کند، از او غافل خواهد شد.

برداشت: هر جایی که بروی یا بالا بروی، او همیشه با توست و شمارش می‌کند.

برداشت: گوش خود را از خواب غفلت بیدار کن و به درد فراق و جدایی گوش فرا ده.

برداشت: این را یک کار خیر و زکات بدان وقتی که به درد دل یک آدم دردمند گوش می‌دهی

برداشت: اگر به درد و رنج دل‌های کسانی که در تنگنا هستند گوش دهی، می‌بینی که این غم‌ها به روح پاک و باارزش انسان آسیب می‌زند.

برداشت: خانه‌ای که پر از دود است، جایی که از هر سو فضای تنگ و دل‌گیر وجود دارد. تو باید به آنجا بروی و در آنجا را باز کنی تا از این شرایط رها شوی و راهی به سوی روشنایی پیدا کنی.

برداشت: وقتی به او گوش بدهی، مانند این می‌ماند که هوای تیره و تلخ ناشی از مشکلات او کم‌کم برطرف می‌شود.

برداشت: ای کسی که به سوی پروردگار عالی می‌روی، با ما غم‌خواری کن.

برداشت: این رفت و آمد مانند حبس و زندان است که اجازه نمی‌دهد جان به سمت دیگری برود.

برداشت: هر کسی به سمتی می‌رود و خود را در حال حرکت به سوی هدفی می‌بیند، اما من به گونه‌ای در جستجوی حقیقت و راه درست هستم.

برداشت: این تردد، به معنای رفت و آمد در طریق حقیقت و راستی است. خوشا به حال کسی که در این مسیر پایدار و ثابت قدم است و هیچ چهارچوبی او را محدود نمی‌کند.

برداشت: او بدون hesitation و با اطمینان در مسیر درست حرکت می‌کند، ولی تو نمی‌دانی که چگونه باید قدم‌هایش را دنبال کنی.

برداشت: آهویی که با آرامی قدم برمی‌دارد، را دنبال کن و با احتیاط پیش برو تا به جایی برسی که می‌خواهی.

برداشت: ای برادر، اگر به سوی آتش می‌روی، از این روش به قله‌ی نورانی می‌رسی.

برداشت: از دریا نه بترس و نه از موج و کف‌اش، وقتی صدای خطاب "نترس" را شنیدی.

برداشت: نگران نباش، زیرا زمانی که ترسیدی، حق به تو روزی می‌دهد. وقتی که او روزی‌ات را فرستاد، همه چیز به سامان می‌آید.

برداشت: ترس برای کسی وجود دارد که خود از آن می‌ترسد. اگر کسی نگران نباشد، دلیلی برای غصه خوردن ندارد. در حقیقت، کسی که در اینجا نگرانی ندارد، نیازی به ناراحتی ندارد.