بخش ۶ - امر حق به موسی علیه السّلام که مرا به دهانی خوان کی بدان دهان گناه نکرده‌ای

برداشت: وحی شد: ای موسی، از من با دهان و لبی که با آن گناه نکرده‌ای کمک بخواه (تا مستجاب شود)

برداشت: موسی گفت: من چنین دهان و لب (پاکی) ندارم، گفت: پس از دهان دیگران از من کمک بخواه

برداشت: از زبان دیگران چه گناهی بر تو می‌رسد؟ ای خدا، از زبان دیگران به تو پناه می‌برم.

برداشت: (یعنی) کاری کن و چنان رفتار کن که دیگران، شب و روز تو را دعای خیر کنند.

برداشت: اگر از دهانی که گناهی نکرده به ما سخن می‌گویند و آن دهان بیگانه باشد، باید عذرخواهی کرد.

برداشت: یا دهان خود را تمیز کن و روح خود را سرزنده و آماده نگه‌دار.

برداشت: ذکر خداوند خالص و پاک است و زمانی که پاکی به وجود آید، ناخالصی‌ها کنار می‌روند و از بین می‌روند.

برداشت: این بیت بیانگر این است که تضادها از یکدیگر فرار می‌کنند، مانند اینکه شب از روشنی و تابش نور می‌گریزد. وقتی نور می‌تابد، شب ناپدید می‌شود و در حقیقت، وجود نور باعث دوری و فرار تاریکی می‌گردد.

برداشت: زمانی که نام پاک و نیک در زبان جاری شود، نه زشتی می‌ماند و نه غم و اندوه.