آن بلال صدق در بانگ نماز
حی را هی همیخواند از نیاز
در این شعر، بلال مؤذن به صدای دلنشین خود در نماز اهمیت میدهد و نیاز به دعا و فراخواندن خداوند را بیان میکند. عدهای از مردم به پیامبر اعتراض میکنند که چرا بلال اینگونه میخواند و این کار را نادرست میدانند. پیامبر در پاسخ به این اعتراضات بیان میکند که بلال نزد خداوند از بسیاری دیگر بهتر است، و تأکید میکند که اگر کسی در دعا و خواندن نداشته باشد، بهتر است از برادران دین خود درخواست دعا کند. پیامبر به اهمیت نیت و صداقت در دعا اشاره دارد و نشان میدهد که کیفیت نیت و تواضع در ارتباط با خداوند ارزشمندتر از لفظ و عبارت است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
آن بلال صدق در بانگ نماز
حی را هی همیخواند از نیاز
تا بگفتند ای پیمبر نیست راست
این خطا اکنون که آغاز بناست
ای نبی و ای رسول کردگار
یک مؤذن کو بود افصح بیار
عیب باشد اول دین و صلاح
لحن خواندن لفظ حی عل فلاح
خشم پیغمبر بجوشید و بگفت
یک دو رمزی از عنایات نهفت
کای خسان نزد خدا هی بلال
بهتر از صد حی و خی و قیل و قال
وا مشورانید تا من رازتان
وا نگویم آخر و آغازتان
گر نداری تو دم خوش در دعا
رو دعا میخواه ز اخوان صفا