دفتر دوم

بخش ۱۰۹ - پذیرا آمدن سخن باطل در دل باطلان

سرودهٔ مولانا
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

گفت اینک راست پَذْرُفتم به جان

کَژ نماید راست در پیش کَژان

۲

گر بگویی اَحولی را: «مَه، یکی‌ست»

گویدت: «این دُوست و، در وحدت شَکی‌ست»

۳

وَر بَرو خندد کسی، گوید: دو است

راست دارد، این سزای بَدخو است

۴

بر دروغان، جمع می‌آید دروغ

للخبیثات الخبیثین زد فروغ

۵

دل‌فراخان را بُوَد دستِ فراخ

چشم‌کوران را عِثارِ سنگ‌لاخ

بازگشت به سروده‌های مولانا