بخش ۱۰۷ - جواب اشکال

برداشت: این فرد می‌داند که اگر کسی دارای توجه و درک عمیق باشد، می‌تواند به طور ملموس و واقعی همه چیز را در اطراف خود حس کند، حتی اگر جسمانی غایب باشد.

برداشت: مریم در نزد مادر یحیی حاضر می‌شود، در حالی که او از دور به او نگاه می‌کند و نمی‌تواند به خوبی او را ببیند.

برداشت: چشم‌ها بسته‌اند تا دوست را ببینند، مانند این که پوست را مشبک کرده باشند.

برداشت: اگر او را نه از بیرون دیده‌ای نه از درون، پس از حکایت‌ها معنای او را بفهم.

برداشت: نی به اندازه‌ای داستان‌ها را شنیده بود که مانند حروف در نقش و تصویر آن چسبیده بود.

برداشت: در این بیت، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که داستان‌ها و گفتگوهای موجود در کتاب کلیله و دمنه، که بی‌صدا و بدون کلام بیان شده‌اند، به نوعی سخن می‌گویند و معنا را منتقل می‌کنند. در واقع، او می‌خواهد بگوید که حتی بدون کلام نیز می‌توان مفاهیم را به تصویر کشید و افکار را به نوعی انتقال داد.

برداشت: اگر انسان‌ها لحن همدیگر را درک می‌کردند، فهم آن مانند فردی می‌شد که قادر به گفتن هیچ کلامی نیست.

برداشت: در میان شیر و گاو، دمنه به عنوان پیام‌آور عمل کرد و بر هر دو آنها جادو و سحر گفت.

برداشت: زمانی که وزیر به قدرت و مقام بلند رسید، گاوی که ظاهری نیکو داشت به وجد آمد. اما فیل همانند کسی که از بازتاب ماه در هراس باشد، ترسید.

برداشت: این جمله به این معناست که داستان‌ها و افسانه‌هایی که در "کلیله و دمنه" آمده‌اند، همگی اشتباه و نادرست هستند. زیرا اگر حقیقت را در نظر بگیریم، هیچ‌گاه زاغ نمی‌تواند رقیب لک‌لک باشد. به عبارتی دیگر، این جمله به غیردقیق بودن داستان‌های گفته‌شده اشاره دارد و می‌گوید که واقعیت‌ها در این داستان‌ها نادیده گرفته شده‌اند.

برداشت: ای برادر، داستان مانند یک پیمانه است و معنی آن همچون دانه‌ای درون آن می‌باشد.

برداشت: وقتی که انسان به عمق معنا پی ببرد، دیگر به ظاهر و قالب خارجی توجه نمی‌کند، حتی اگر تغییراتی در شکل و ظاهر آن ایجاد شود.

برداشت: ماجرای عشق و زیبایی که بین بلبل و گل وجود دارد را در نظر بگیر، حتی اگر تو گفته باشی که این داستان در آنجا آشکار نیست.