بخش ۱۰۴ - بیان دعویی که عین آن دعوی گواه صدق خویش است

برداشت: اگر تو واقعا آشنا و نزدیک به روح و جان من هستی، پس نیازی به گفتن معنی این سخنان نیست.

برداشت: اگر بگویم که در نیمه شب پیش تو هستم، نترس از شب، چون من خودت را می‌شناسم و آشنا هستم.

برداشت: این دو ادعا در برابر تو به چه معناست، وقتی که می‌توانی صدای آشنای خود را بشناسی.

برداشت: جایگاه دوستی و ارتباط خانوادگی هر دو اهمیت دارند، اما هر کدام به نوعی مفهوم خاصی را منتقل می‌کنند که نیاز به درک عمیق‌تری دارد.

برداشت: صدای او نشانه‌ای بر این است که دوستی از نزدیک به سوی ما می‌آید.

برداشت: لذت آواز خویشاوند نیز می‌تواند شاهدی بر صداقت آن عزیز باشد.

برداشت: کسی که از دانش و آگاهی بی‌بهره است، نمی‌تواند صدای غریبه را از صدای آشنا تشخیص دهد. او به دلیل جهلش، تفاوت‌ها را نمی‌شناسد و در نتیجه از الهام و دانشی که می‌تواند به او کمک کند، بی‌نصیب است.

برداشت: در حضور او، ادعا و سخن گفتن بی‌پایه به نادانی او انجامید و این نادانی سبب شد که او از حقیقت و واقعیت رو برگرداند.

برداشت: پیش فرد باهوش، درون او نورهایی وجود دارد. این آواز هم به طور دقیق، نشان‌دهنده‌ی حقیقت است.

برداشت: یک عرب زبان به زبان عربی گفت: "می‌دانم زبان عرب‌ها را."

برداشت: اگرچه کلماتی که به زبان عربی بیان شده‌اند، فقط ادعایی هستند، اما در واقع آنچه گفته شده معنی و مفهوم عمیق‌تری دارد.

برداشت: شاید نویسنده‌ای بر روی کاغذ چیزی بنویسد که من هم بخوانم و به آن پی ببرم.

برداشت: این نوشته اگرچه خودش یک ادعاست، اما همچنان به عنوان شاهدی بر معنای موردنظر است.

برداشت: شاید دیشب در خواب کسی را دیده‌ای که در حال عبادت و ذکر ذکر می‌کرد و فرشی بر دوش داشت.

برداشت: من خودم بد هستم و آنچه که درباره‌اش گفتم، در واقع خواب و خیالی بیش نیست. در کنار تو، تمامی آن خواب‌ها به وضوح نشان‌دهنده‌ی نظر و دیدگاه من هستند.

برداشت: تعقل کن و گوش فرا بده، همان‌طور که حلقه‌ای در گوش است. به آن سخن توجه کن که راهنمای هوش توست.

برداشت: وقتی به یاد تو می‌افتم، آن خوابِ پیشین معنای جدید و شگفت‌آوری دارد، همچون سخنی تازه و زر قدیمی.

برداشت: هرچند او به ادعای خود مبالغه می‌کند، ولی روح حقیقت به وضوح تأیید می‌کند.

برداشت: اگر حکمت و دانش گم‌شده متعلق به مؤمن باشد، هر کسی که آن را بشنود به آن یقین خواهد داشت.

برداشت: وقتی کسی به خدا نزدیک می‌شود و خود را در مقابل او می‌بیند، از آنجا که شک و تردید در وجودش برطرف می‌شود، دیگر دلیلی برای اشتباه کردن ندارد.

برداشت: اگر به شخص تشنه‌ای بگویی که با سرعت به سمت ظرف آب برود، او بی‌معطلی و با عجله به سمت آب می‌رود تا تشنگی‌اش را برطرف کند.

برداشت: هرگز نمی‌گوید که تشنه است، زیرا این دعوایی است. بنابراین، ای مدعی، دور شو از نزد من.

برداشت: لطفاً یک نشانه یا دلیلی ارائه بده که نشان دهد این جنس (محصول) آماده و در حال تولید است و از نوع خاصی از آب (ماده) می‌باشد.

برداشت: شاید مادر به کودک خود بفهماند که من مادر تو هستم و تو باید به من نزدیک شوی.

برداشت: کودک از مادرش می‌خواهد که دلیلی برای او بیاورد تا با شیر او آرامش پیدا کند.

برداشت: در قلب هر امتی که به حق گرایش دارد، نشانه‌هایی از زیبایی و صدای پیامبر وجود دارد که خود معجزه‌ای شگفت‌انگیز است.

برداشت: وقتی پیامبر از بیرون صدا بزند، روح مردم در درون خود به سجده می‌افتد.

برداشت: چون صدای او در جهان از کسی نشنیده شده، گوش جان نمی‌تواند آن را درک کند.

برداشت: آن شخص دور افتاده از شوق و لذت آواز، صدای حق را از نزدیک می‌شنود.