بخش ۹۶ - بقیهٔ قصهٔ ابراهیم ادهم بر لب آن دریا

برداشت: وقتی که فرمان شیخ به او رسید، آن مرد متوجه شد که انس و شوقی در او پدید آمده که همچون ماهی در آب زنده و فعال است.

برداشت: گفتند که ماهی از بزرگان آگاه است، شهری که دارای بدنی ناپاک است، لعنت بر او.

برداشت: ماهی‌ها از پیر ما دورند و ما از این خوشبختی محرومیم، در حالی که آنها خوشحال و سرمست هستند.

برداشت: سجده‌ای کرد و با حالت اشک‌ریزان و دل‌مردگی رفت. عاشقانه از عشقش به شدت تحت تأثیر قرار گرفت و دیوانه شد.

برداشت: در مورد هویت و وجودت با چه کسی دعوا و حسادت می‌کنی، ای کسی که هنوز خود را نشسته و پاک نکرده‌ای؟

برداشت: تو با دم شیر بازی می‌کنی و بر فرشتگان سلطه‌گری.

برداشت: به چه دلیلی درباره خوبی‌های خالص بد صحبت می‌کنی؟ کمی از ارزش پایین آوردن آن بکاه و به عظمت آن احترام بگذار.

برداشت: بد چه چیز است وقتی که مس به حضور بزرگانی چون شیخ محتاج است، او کیمیای بی‌پایان خواهد بود.

برداشت: اگر مس با کیمیا تبدیل به طلا نشود، به این معناست که کیمیا هرگز نمی‌تواند مس را به خودی خود طلا کند.

برداشت: این بیت به این معناست که آیا سرکشی و شورش در برابر واقعیت‌ها و موانع، چه عواقبی دارد؟ در واقع، این رفتار به مثابه آتشی است که می‌تواند تخریب‌گر باشد، در حالی که شیخ یا استاد نمایانگر حیثیت و عمق وجودی است که همانند دریای ازل، بی‌پایان و فراخ است.

برداشت: این بیت به این معناست که اگر دائماً آتش را به وسیله آب تهدید کنند، خود آب هرگز از آتش نمی‌ترسد و نمی‌تواند تحت تاثیر این تهدید قرار گیرد. به عبارت دیگر، در برابر هیجانات و التهاب‌ها، نباید انتظار ترس و ضعف داشت.

برداشت: تو در چهره‌ی زیبای او، نقص‌ها را می‌جویی و در حالی که در بهشت هستی، مثل خارچینی، از جلوه‌های زیبا بهره‌برداری می‌کنی.

برداشت: اگر بهشت بر روی تو جلوه‌گر باشد، هیچ خاری در آن نخواهی یافت جز خود تو.

برداشت: تو با زیبایی خود، همچون آفتاب در دل گل‌ها، به دنبال راهی برای ورود به زندگی کسی هستی که تمام کمال را دارد.

برداشت: اگر آفتاب در دنیا بتابد، نمی‌توان برای خفاش‌ها در جایی پنهان شد یا مخفی ماند.

برداشت: نقص‌ها و معایب انسان‌ها به خاطر قضاوت و نگاه منفی دیگران آشکار می‌شود و از طرفی، حسادت نسبت به آن‌ها باعث می‌شود که ویژگی‌های مثبت و ناشناخته پنهان بمانند.

برداشت: اگر از خدمت یار دور هستی، نادم و پشیمان نباش و تلاش کن که همواره فعال و کوشا باشی.

برداشت: هر زمان که نسیمی از راه تو می‌وزد، دیگر چه نیازی به حسادت و جلوگیری از آب رحمت است؟

برداشت: اگرچه فاصله‌ای بین ما وجود دارد، اما تو با دقت به سوی ما برگرد.

برداشت: زمانی که الاغی در گل و لای فرو می‌رود، به رغم تمام تلاش‌هایش برای حرکت، دائماً در تلاش است تا خود را بیرون بکشد.

برداشت: کس نمی‌داند که آیا آن مکان بهشت است یا نه، بنابراین نباید برای جا دادن خود در آنجا تلاش کند.

برداشت: احساسی که تو داری از حس یک الاغ هم کمتر است، زیرا دل تو از این وضعیت و مشکلات نجات پیدا نکرده است.

برداشت: در حل معما و توجیه مسائل، وقتی که نمی‌خواهی از دل خود دل بکنید، در واقع سعی می‌کنی برای توجیه کارهایت دل خود را راضی کنی.

برداشت: این شعر به این معناست که در شرایطی که فرد به شدت نیازمند و تحت فشار است، نباید از او انتظار داشته باشیم که در برابر مشکلاتش سکوت کند یا از حق خود صرف‌نظر کند. در واقع، در چنین وضعیتی، از خداوند انتظار می‌رود که به بنده‌اش کمک کند و او را از ضعف و درماندگی نجات دهد.

برداشت: شما به طور ناخودآگاه در چنگال بدبختی گرفتار شده‌اید، اما به دلیل غرور و خودبینی‌تان، نمی‌توانید این واقعیت را ببینید.

برداشت: در اینجا گفته شده که هیچ کفتاری وجود ندارد؛ اگر از بیرون جستجو کنید، متوجه می‌شوید که در غار هم خبری از آن نیست. این به این معناست که چیزی که دنبالش هستید، در این مکان و موقعیت وجود ندارد.

برداشت: آن‌ها این‌طور صحبت می‌کنند و او را محدود می‌کنند، اما او می‌گوید که آن‌ها از حقیقت من بی‌خبرند.

برداشت: اگر از حال من باخبر بودی، این دشمن چگونه جرئت کرد که بگوید آن کفتار کجاست؟