بخش ۹۰ - ترسیدن کودک از آن شخص صاحب جثه و گفتن آن شخص کی ای کودک مترس کی من نامردم

برداشت: کودکی ترسیده و زردرنگ به مردی برخورد کرد و از ترس به حالت وحشت درآمد.

برداشت: به زیبای من، آرام باش که تو همیشه در صدر زندگی من خواهی بود.

برداشت: اگر ترس و اضطراب من را نشناسند و به من به دیده‌ی ضعف نگاه کنند، مانند شتر من را به سمت خود می‌رانند.

برداشت: ظاهر مردان شبیه به هم است، اما در باطن، بسیاری از آن‌ها دارای صفات ناپسند و زشت هستند.

برداشت: مثل اینکه آن دهل را به شدت می‌کوفتند، مانند قوم عاد که باد بر درختان می‌کوبید.

برداشت: باد به صورت یک رو بهی آشکار، خود را به نمایش گذاشته است، مانند یک خیک پر از باد که برای نواختن طبل استفاده می‌شود.

برداشت: وقتی او در دهل (تنبک) فربهی (چیزی پر و سنگین) را ندید، گفت که خوکی بهتر از این کیسه‌ی خالی است.

برداشت: آدم‌های عاقل از صدای بوق و سر و صدا می‌ترسند، چون می‌دانند که برخی از صداها نشانه‌هایی از خطر یا مشکلاتی هستند که باید به آن‌ها توجه کرد.