بخش ۸۹ - قصهٔ جوحی و آن کودک کی پیش جنازهٔ پدر خویش نوحه می‌کرد

برداشت: کودکی در کنار تابوت پدرش به شدت گریه می‌کرد و با ناراحتی سرش را به تابوت می‌کوبید.

برداشت: ای پدر، آخر تو را به کجا می‌برند تا در زیر خاک دفن کنند؟

برداشت: تو را به خانه‌ای می‌برند که کوچک و ناکافی است؛ نه در آن فرشی هست و نه حصیری.

برداشت: هیچ نشانه‌ای از روشنایی در شب و نه در روز وجود ندارد، نه نانی برای خوردن و نه بویی از غذا به مشام می‌رسد.

برداشت: نی در حال رشد است و بر بام ساختمان قرار دارد. هیچ شخصی نزدیک او نیست که بتواند به او پناه بدهد.

برداشت: چشم تو که مکانی برای محبت و عشق دیگران است، چگونه می‌تواند در جایی که تاریکی و نابینایی حاکم است، وجود داشته باشد؟

برداشت: خانه‌ای که بی‌پناه و تنگ است، جایی است که نه آرامشی برای ماندن وجود دارد و نه زیبایی و جاذبه‌ای برای زندگی.

برداشت: او ویژگی‌های خانه را دوباره توضیح می‌دهد و از چشمانش اشک‌های خونینی می‌ریزد.

برداشت: جوحی به پدرش گفت: «ای پدر گرامی، قسم به خدا این موضوع باعث می‌شود که مردم خانه‌مان را تسخیر کنند.»

برداشت: پدر جوحی به او می‌گوید که در زندگی ابله نباش، اما جوحی در پاسخ می‌گوید که ای پدر، فقط علامت‌ها و نشانه‌ها را بشنو.

برداشت: او به ما می‌گوید که هر یک از این نشانه‌ها به‌طور قطعی و بدون هیچ شکی مربوط به خانهٔ ما است.

برداشت: هیچ چیز در اینجا حاضر نیست؛ نه زیرانداز، نه روشنایی، نه خوراک. نه درب خانه شلوغ است و نه حیاط و نه سقف.

برداشت: از این نوع، نشانه‌های زیادی بر خود دارند، اما تبهکاران چگونه می‌توانند آن را ببینند؟

برداشت: خانهٔ دلی که از نور و روشنی دور باشد، مانند خانه‌ای است که از تابش آفتاب بزرگ و زیبا بی‌خبر است.

برداشت: به دلیل بدبختی و فقر، وضعیتی تنگ و تاریک دارد، مانند وضعیت یک یهودی بی‌چاره که به رحمت و لطف پادشاه نیازمند است.

برداشت: در آن دل نه نوری از آفتاب تابید و نه فضایی گشوده شد و نه درهای جدیدی به رویش باز گردید.

برداشت: مردن بهتر از دل‌تنگی و افسردگی است. در نهایت، مرگ از دردهایی که در دل داریم، برتر است.

برداشت: تو زنده هستی و با نشاط، اما این زندگی پر از شور و شوق باعث نمی‌شود که از دشواری‌های دنیا به دور باشی. زندگی و مرگ در کنار هم هستند و تو نباید به آنها بی‌توجهی کنی.

برداشت: یوسف به خورشید و آسمان چه رابطه‌ای دارد، و چرا در زندان پنهان است؟

برداشت: در درون ماهی که پخته شده است، چیزی وجود دارد که از تسبیح و یاد خدا بی‌خبر است.

برداشت: اگر او نبود که به درستی و پیشرفت کمک کند، زندگی در تنگنا و محدودیت برایش به مانند زندانی بود که در آن به سر می‌بردند تا روز قیامت.

برداشت: او به تسبیحی از تن ماهی اشاره می‌کند و می‌پرسد که تسبیح چه معنایی دارد در روزی که ما به یاد داریم.

برداشت: اگر یادت رفت که به من فکر کنی، به صدای تسبیح ماهی‌ها گوش کن.

برداشت: هرکس که خدا را ببیند، در حقیقت خود را به خدا نزدیک کرده و در مسیر الهی قرار دارد. و هر کس که به عمق دریا نگاه کند، همچون ماهی‌ای است که در آن زندگی می‌کند و با زیبایی‌های آن در ارتباط است.

برداشت: این دنیا مانند دریایی وسیع است و بدن انسان مانند ماهی در آن شناور است، اما روح یونس همچنان از نور صبح پنهان و دور است.

برداشت: اگر تسبیح از ماهی جدا شود، مشخص است که از آن خارج شده، ولی اگر در آن بماند، به تدریج در آن گم می‌شود و ناپدید می‌گردد.

برداشت: ماهی‌ها در این دریا زندگی می‌کنند و پرواز می‌کنند، اما تو که کور هستی، نمی‌توانی آنها را ببینی ای نژند.

برداشت: ماهیان در تلاشند تو را مجذوب خود کنند؛ چشمانت را بگشا تا آنها را به روشنی ببینی.

برداشت: اگر نمی‌توانی ماهیان را ببینی، اما گوش تو می‌تواند صدای تسبیح آن‌ها را بشنود.

برداشت: تحمل و صبر کردن، حقیقت ذکر و تسبیح توست. صبور باش، زیرا که صبر خود تسبیحی درست و شایسته است.

برداشت: هیچ چیزی به اندازه صبر ارزشمند نیست، زیرا صبر کلید گشایش است.

برداشت: صبر مانند پولی است که باید از روی صراط عبور کرد تا به بهشت رسید، و در کنار هر کار خوب، ممکن است یک نتیجه نامطلوب هم وجود داشته باشد.

برداشت: تا زمانی که از لالا فرار کنی، به وصال نخواهی رسید، زیرا لالا ارتباطی با معشوق نمی‌تواند داشته باشد.

برداشت: تو چه می‌دانی که سختی صبر چقدر زیباست، به ویژه صبری که به خاطر آن نقش دلخواه و زیباست؟

برداشت: مردان از جنگ و قهر و قدرت لذت می‌برند، در حالی که کسانی که ویژگی‌های زنانه دارند، از یادآوری و ذکر خدا خوشایندشان است.

برداشت: تنها یاد و نام اوست که در دین او وجود دارد و تفکر او او را به سمت پایین و سقوط سوق می‌دهد.

برداشت: اگر دوستی یا معشوقی در آسمان وجود داشته باشد، از او نترس؛ زیرا عشق به تو درس‌هایی خواهد داد که از آن آموخته‌ای.

برداشت: او به طرف پایین حرکت می‌کند، هرچند که به سمت بالا صدا به راه می‌اندازد.

برداشت: از دانش در دست فقرا نترس، چرا که این دانش فقط راهی برای به دست آوردن نان است.