بخش ۸۸ - شکایت گفتن پیرمردی به طبیب از رنجوریها و جواب گفتن طبیب او را

برداشت: یک پیرمرد به پزشک گفت که من از مشکلات خودم به تنگ آمده‌ام و حال خوبی ندارم.

برداشت: او گفت که دلیل ضعف فکری‌اش پیری است و افزود که در چشمانش نشانه‌ای از تاریکی و درد وجود دارد.

برداشت: یک مرد جوان از شیخی که سال‌ها از عمرش گذشته خواسته تا نظرش را در مورد پیری بگوید. شیخ در پاسخ می‌گوید که به دلیل سال‌های زیاد زندگی‌اش، پشتش به شدت درد می‌کند.

برداشت: ای شیخ نزار، گفت که از پیری شکایت دارم و هر چیزی که می‌خورم برایم لذت‌بخش نیست.

برداشت: گفتند که ضعف معده به خاطر پیری است، و در زمان مرگ می‌گوید که مرا به کمک بگیرید.

برداشت: می‌گوید که زمانی که انسان به پیری می‌رسد، بسیاری از دلایل و توجیهات برای قطع ارتباط و از دست دادن توانایی‌ها به وجود می‌آید.

برداشت: گفت ای احمق، تو به همین دلیل از یک پزشک یاد گرفتی که بر این دوخته‌ای.

برداشت: ای افسرده‌دل! آیا عقل تو به تو نیاموخت که خداوند برای هر دردی دارویی قرار داده است؟

برداشت: تو به خاطر کم‌فهمی و کج‌فهمی‌ات، در فضایی محدود و ناامیدانه مانده‌ای.

برداشت: طبیب به عمر گفت: تو که شصت سال داری، این خشم و غضب تو ناشی از پیری است.

برداشت: زمانی که تمام خصوصیات و اجزا به شدت تحت فشار قرار گرفتند، طاقت و صبر من نیز دچار ضعف و ناتوانی شد.

برداشت: اگر کسی نتواند تحمل دو سخن را داشته باشد، باید بداند که او حتی یک جرعه هم نمی‌تواند با آرامش بنوشد.

برداشت: تنها کسی که از حقیقت مست است، در وجودش زندگی پاک و سالمی جریان دارد.

برداشت: بیرون او به نظر می‌رسد که پیر و سالخورده است، اما در درونش روح جوانانه و شادابی نهفته است. در حقیقت، او چه ولایتی دارد و چه نبوتی در وجودش نهفته است؟

برداشت: اگر نیکی و بدی مشخص نیست، پس حسادت خسان نسبت به آنها چه می‌تواند باشد؟

برداشت: اگر آن‌ها نمی‌دانند که علم مطلق چیست، چرا این همه کینه، دسیسه و دغل‌کاری را به وجود می‌آورند؟

برداشت: اگر کسی جزای رستاخیز را بشناسد، مانند این است که خودش را بر لبه‌ی شمشیر قرار داده است.

برداشت: او به تو می‌خندد، اما نادانسته چنین می‌نماید که در درونش طوفانی از بلا و آشفتگی وجود دارد.

برداشت: دوزخ و بهشت جزء وجود او هستند و هر چیزی که فکر کنی، او فراتر از همه آن‌هاست.

برداشت: هر چیزی که به آن فکر می‌کنی و به از بین رفتن و زوال ختم می‌شود، آنچه که در فکر نمی‌گنجد و فراموشی ندارد، همان خداست.

برداشت: این خانه چه چیز باعث بی‌ادبی شده است؟ اگر می‌دانند که در این خانه چه کسی حضور دارد.

برداشت: نادان‌ها برای مسجد احترام قائل می‌شوند، اما در حق اهل دل بی‌احترامی می‌کنند و از آن‌ها فاصله می‌گیرند.

برداشت: این بیت به این معناست که آنچه به ظاهر مجاز و نمایشی به نظر می‌رسد، حقیقتی عمیق‌تر و واقعی‌تر را در خود نهفته دارد. در واقع، ارزش و اهمیت واقعی یک مکان یا مفهوم تنها در درون و در درک عمیق انسان‌ها وجود دارد و نه در ظاهری که به نمایش درآمده است.

برداشت: مسجدی که در درونش اولیا و نزدیکان خدا حضور دارند، جایی است که همه در آنجا سجده می‌کنند و حقیقتاً خدا در آن مکان وجود دارد.

برداشت: تا زمانی که دل بنده‌ی مؤمن به مشکلی دچار نشود، خداوند هیچ نسلی را رسوا نمی‌کند.

برداشت: آن‌ها قصد داشتند با پیامبران بجنگند، اما آنچه دیدند فقط بدن و ظاهر انسان بود و در نتیجه، فقط به ظواهر توجه کردند.

برداشت: در وجود تو ویژگی‌ها و رفتارهای نیک انسان‌های گذشته وجود دارد؛ اما چرا نگران هستی که مثل آن‌ها باشی؟

برداشت: اگر همه نشانه‌ها در تو وجود دارد، پس از کجا می‌خواهی به جایی برسی؟