بخش ۸۵ - حکایت هندو کی با یار خود جنگ می‌کرد بر کاری و خبر نداشت کی او هم بدان مبتلاست

برداشت: چهار هندو در یک مسجد جمع شدند و به عبادت خداوند پرداخته، سرها را به نشانه‌ی خضوع خم کردند و سجده کردند.

برداشت: هر شخصی با نیتی خاص در نماز تکبیر گفت و در دل به حال مظلومان و مشکلات آنان توجه کرد.

برداشت: مؤذن از جایی صدا زد که ای مؤذن، اذان گفتی و وقت مناسب است.

برداشت: هندوی دیگری گفت، وقتی از نیاز و خواسته‌ها سخن گفتی، عبادتت بی‌ارزش شد.

برداشت: سیم به دوم گفت، ای عمو! چرا به او طعنه می‌زنی؟ بهتر است به خودت نگاهی بیندازی و از خودت بگو.

برداشت: شخص چهارم با خوشحالی گفت: شکر خدا، که من به درون چاه نیفتادم مثل آن سه نفر.

برداشت: نماز چهار رکعتی کسانی که عیب‌گو هستند، بی‌فایده و بی‌اثر می‌شود و آن‌ها بیشتر از گذشته در مسیر خود گم‌راه هستند.

برداشت: ای گرامی کسی که عیب خود را می‌بیند، خوش به حالش. چون هرکس عیبی از او بگوید، آن را به خود نسبت می‌دهد و بر خود می‌پذیرد.

برداشت: چون نیمه‌ای از او به عیوب و نقص‌های بشر مرتبط است و نیمه دیگرش از عالم غیب و اسرار الهی نشأت می‌گیرد، بنابراین ترکیبی از دو بعد وجود دارد.

برداشت: وقتی بر تو سختی و مشکلاتی فرود می‌آید، باید درد و زخم‌های خود را با تدبیر و چاره‌اندیشی مداوا کنی.

برداشت: نقد و ایراد گرفتن از خود، راهی برای درمان مشکلات است، چرا که زمانی که انسان در مواجهه با مشکلات قرار می‌گیرد، باید رحم و لطف را در نظر داشته باشد و آن را در رفتار خود جاری کند.

برداشت: اگر آن عیب خاصی که در تو وجود دارد، وجود نداشته باشد، نباید ایمن باشی. زیرا ممکن است همان عیب یک روز خود را نشان دهد و آشکار شود.

برداشت: از خدا نترسید، زیرا اگر چیزی را نشنیده‌اید، چرا خود را در امان و خوشحال می‌پندارید؟

برداشت: سال‌ها شیطان با ظاهری نیکو زندگی کرد، اما در نهایت رسوا شد. ببین که نام او چیست.

برداشت: در دنیا بهترین و نامدار او شناخته شد، به طوری که مشهور شد برعکس آن چیزی که باید باشد، وای بر حال او.

برداشت: اگر تو در امان نیستی و به شهرت نرسیده‌ای، تلاش نکن که از ترس خود را پنهان کنی، در عوض با اعتماد به نفس خود را نشان بده.

برداشت: تا زمانی که ریش تو، ای دوست خوب من، بر چهره دیگری نروید، به او ارادت نکن و به او طعنه نزن.

برداشت: به این فکر کن که وقتی جان او گرفتار مشکل شد، در چه دورانی قرار گرفت که این باعث نکته‌ای برای تو شد.

برداشت: تو در چیزی به دام نیفتادی که نتیجه‌اش را بیاموزی، اما او زهر او را نوشیده و تو فقط شیرینی او را می‌چشی.