بخش ۸۰ - قصهٔ آن شخص کی اشتر ضالهٔ خود می‌جست و می‌پرسید

برداشت: اگر شتر خود را گم کرده باشی و در جستجوی آن باشی، وقتی که آن را پیدا کنی، نمی‌دانی آیا واقعاً شتر تو است یا نه؟

برداشت: ناقه‌ای که گم شده و از دستان صاحبش فرار کرده است، چه به حالش می‌رسد؟ او در جایی پنهان شده و دیگر نمی‌تواند به صاحبش برگردد.

برداشت: در هنگام بار زدن کاروان، شتر تو در میان کاروان پنهان شده است.

برداشت: تو در حال دویدن به این سو و آن سو هستی، در حالی که کاروان به شکل خشکی در آمده و شب به طور همزمان دور و نزدیک است.

برداشت: لباس تو بر زمین مانده است و من از ترس تو به دنبال او می‌دوم.

برداشت: ای مسلمانان، شما که صبح زود یک شتر را دیدید که از آخرین منزلش بیرون آمده است.

برداشت: هر کسی که نشانه‌ای از شتر من بگوید، پاداشی به او می‌دهم که ارزشی چندین درم دارد.

برداشت: به دنبال نشانه‌ای از دیگران می‌گردی، اما در این مسیر، کسی با خنده و تمسخر به تو نگاه می‌کند. این نشان می‌دهد که از افراد نادان و بی‌اهمیت خسته شده‌ای.

برداشت: ما یک الاغی را دیدیم که به این سمت می‌رفت و آن را دیدیم که به سرخی به سوی علفی می‌رود.

برداشت: یکی می‌گوید که گوش او بریده شده و دیگری می‌گوید که بر روی آن نقوشی وجود دارد.

برداشت: یکی می‌گوید شتر فقط یک چشم دارد و دیگری می‌گوید او به خاطر نداشتن پشم، گر است.

برداشت: برای دریافت پاداش، هر فرد بی‌معنی و سطحی، هزاران حرف بی‌محتوا را بیان کرده است.