بخش ۷۲ - به اقرار آوردن معاویه ابلیس را

برداشت: چرا مرا از خواب و آرامش بیدار کردی، ای دشمنی که خود باعث بیداری من شده‌ای؟

برداشت: همانند خشخاش که خواب‌آور است، مانند شرابی که عقل و دانش را از آدمی می‌گیرد.

برداشت: به دقت توجه کن که من به چه چیزی می‌گویم، زیرا می‌دانم که راست را چگونه بشناسم. تو نخواهی توانست با تدبیر و فنی که داری، مرا فریب دهی.

برداشت: من از هر کسی انتظار دارم که او ویژگی‌ها و خصوصیات خوب را در خود داشته باشد.

برداشت: من از شراب و سرکه دوری می‌کنم و هیچ وقت به کسی که خاص‌پسند است، تمایل نشان نمی‌دهم.

برداشت: نمی‌خواهم همچون کافرانی باشم که به دنبال بت‌هایی هستند، شاید بتی وجود داشته باشد که حقیقت را نمایان کند یا خود حقیقتی در پشت آن بت نهفته باشد.

برداشت: من از بوی ناخوشایند دوری نمی‌جویم، بلکه عطر خوشم به اندازه‌ایی لطیف و دلپذیر است که در دل آب جاری هم به راحتی احساس می‌شود.

برداشت: من نمی‌خواهم کسی را جز او که مرا به خیر و نیکی بیدار کند، جستجو کنم.

برداشت: بسیاری از حیله‌ها و خیانت‌ها از سوی ابلیس گفته شد، اما او از آن‌ها بی‌خبر بود و با صبر و تحمل به کار خود ادامه داد.