بخش ۷۰ - باز الحاح کردن معاویه ابلیس را

برداشت: اگر حقیقت را رها کنی، در امان نخواهی بود؛ اما اگر به سوی حقیقت بروی، دعوت به آن می‌شوی.

برداشت: اگر راست بگویی، می‌توانی از چنگال من نجات پیدا کنی و مکر و فریب من بر تو تأثیر نمی‌گذارد.

برداشت: ای فکر شاد و پر از اندیشه، وقتی می‌دانی که دروغ و حقیقت را چگونه تفکیک کنی، پس چه خواهد بود؟

برداشت: پیامبر گفته است که قلب نشانه‌ای از خوبید دارد و معیار خوبی‌ها را مشخص کرده است.

برداشت: دروغ باعث تردید و شک در دل‌ها می‌شود، اما راست باعث آرامش و شادی در دل‌ها می‌گردد.

برداشت: دل انسان آرام نمی‌گیرد از سخنان نادرست؛ مانند ترکیب آب و روغن که هرگز با هم نمی‌آمیزند و روشنایی نمی‌افزایند.

برداشت: در سخن راستین، آرامش دل نهفته است و حقیقت‌ها مانند دانه‌هایی هستند که دل را در دام گرفتار می‌کنند.

برداشت: دل زمانی رنجور و غمگین می‌شود که انسان زبان تند و بدی داشته باشد، زیرا نمی‌تواند درک کند که در زندگی، چه چیزهایی شیرین و چه چیزهایی تلخ هستند.

برداشت: وقتی دل از رنج و مشکلات پاک و آرام شود، تفاوت بین دروغ و حقیقت را به خوبی درک می‌کند.

برداشت: وقتی آدم به دنبال کسب بیشتر و بیشتر می‌رود، این حرص و طمع باعث می‌شود که دل کسی که پاک و بی‌آلایش است، از او دور شود.

برداشت: پس او به فریب و ناز تو گوش داد، فریب خورد و زهر مهلک را نوشید.

برداشت: نفس آدمی از خوشی و شوق نمی‌تواند ببیند که آیا در میان لذت‌ها و خواسته‌ها غرق شده یا به حقيقتی از خود آگاه است.

برداشت: مردم در آرزوی مستی هستند و به همین خاطر به دستان تو توجه دارند و آنها را می‌پذیرند.

برداشت: هر کس که از خواسته‌های نفسانی خود فاصله بگیرد و خود را از آرزوهای دنیا دور کند، می‌تواند به درک عمیق‌تری از اسرار زندگی دست یابد و به حقایق پنهان عالم آشنا شود.