بخش ۶۶ - باز جواب گفتن ابلیس معاویه را

برداشت: شیطان گفت: این مشکل را حل کن، من با دل محکم و با پول واقعی می‌توانم این کار را انجام دهم.

برداشت: خداوند مرا در آزمایش قرار داد و همانگونه که شیر را به آزمایش کشید، دل و ایمانم را نیز مورد سنجش قرار داد.

برداشت: من کی توانسته‌ام قلبم را در سایه‌کاری کنم؟ من فقط به ارزش و بهایی که برای او قائل شده‌ام پی برده‌ام.

برداشت: من به نیکوکاران هدایت می‌کنم و به آنها کمک می‌کنم تا مشکلات و نارسایی‌ها را از بین ببرند و مسیر را برای پیشرفت باز کنند.

برداشت: این گیاهان را برای چه می‌کارم؟ تا مشخص شود که حیوان از چه نوعی است.

برداشت: اگر گرگی از آهو فرزند بیاورد، در دل آن گرگ فرزندی وجود دارد که هنوز هم آثار آهو را دارد.

برداشت: تو باید گیاه و استخوان را در جلوی او بریزی تا ببینی به کدام سمت خواهد رفت و گام‌هایش را تندتر کند.

برداشت: اگر سگ به دنبال استخوان برود، حتماً به گوساله‌ها نیز خواهد رسید.

برداشت: خشم و محبت در کنار یکدیگر به وجود آمده‌اند و از این دو جهان، خوبی و بدی نشأت می‌گیرد.

برداشت: خودت را به صورت گیاه و استخوان نشان بده و انرژی و حیات خودت را به نمایش بگذار.

برداشت: اگر کسی تنها به دنبال ارضای نیازهای جسمی و خواسته‌های دنیوی خود باشد، به سرانجام خوبی نخواهد رسید. اما اگر به دنبال تغذیه روح و پرورش معنوی خود باشد، در زندگی به بالندگی و شادی می‌رسد.

برداشت: اگر کسی به خدمت درآید، جاندار و پربار خواهد شد و اگر به دریا وارد شود، گرانبهاترین چیزها را به دست خواهد آورد.

برداشت: هرچند که این دو با هم متفاوت و متضاد هستند، اما هر دو در نهایت برای یک منظور مشترک فعالیت می‌کنند.

برداشت: پیامبران کارها و آموزه‌های خود را برای اطاعت از خداوند ارائه می‌دهند، در حالی که دشمنان با وسوسه‌های خود، تمایلات و خواهشات نفسانی را به نمایش می‌گذارند.

برداشت: اگر من کار نیک را به بدی تبدیل کنم، یزدان به من ندا می‌دهد که من خالق آن‌ها نیستم.

برداشت: من زیبایی‌ها را به زشتی تبدیل می‌کنم، اما زشتی‌ها را نمی‌توانم زیبا کنم، چون من خودم آیینه زیبایی‌ها هستم.

برداشت: هندو از درد و ناراحتی آینه را شکسته، زیرا چهره‌ی تاریک او را نشان می‌دهد.

برداشت: آیینه گفت: من گناهی ندارم، چرا که تقصیر اوست و فقط چهره‌ام را پاک کرده است.

برداشت: او به من خبر داد و راست گفت تا من از زشتی‌ها و زیبایی‌ها سخن بگویم.

برداشت: من شهادت می‌دهم که زندان در کجاست و من از اهل زندان نیستم، چرا که خداوند شاهد و ناظر بر همه چیز است.

برداشت: هر جا که ببینم درخت میوه‌دار، با محبت و توجه به پرورش آن می‌پردازم.

برداشت: هر جا که درختی تلخ و خشک ببینم، آن را قطع می‌کنم تا از شر بوی بد آن رهایی یابم.

برداشت: باغبان به خشک شدن گیاهان اشاره می‌کند و از شخصی می‌پرسد که چرا با این وضعیت نگران است و چه دردی دارد که می‌خواهد آن را برطرف کند. او به نوعی می‌گوید که انسان باید نسبت به مشکلات زندگی بی‌سروصدا و بدون اشتباه رفتار کند.

برداشت: باغبان به تو می‌گوید که ای زشت‌رو، دیگر خاموش باش؛ زیرا خشکی و بی‌حالی تو باعث ایجاد مشکل برای تو شده است.

برداشت: من به درستی می‌گویم که تو دلیلی نداری، اما چرا بدون علت به من آسیب می‌زنی؟

برداشت: باغبان می‌گوید: ای کاش اگر مسعودی بودی، خواب‌آلودتر بودی و این‌طور غیرمستقیم به او می‌فهماند که باید به خود بیاید و هوشیارتر باشد.

برداشت: تو به گونه‌ای به آب حیاتی پیوسته‌ای که در آب زندگی باید با آن آشنا شوی.

برداشت: هسته و ریشه تو دارای ارزشی نبوده و ارتباطت با درختی خوش و با کیفیت نیست.

برداشت: اگر شاخه‌ی تلخی با خوشی وصل شود، آن خوشی در درون او تأثیر می‌گذارد.