بخش ۵۲ - گفتن شیخ ابویزید را کی کعبه منم گرد من طوافی می‌کن

برداشت: شیخ بایزید به سوی مکه می‌شتابد تا مناسک حج و عمره را انجام دهد.

برداشت: هر کجا که رفتی، از همان ابتدا به دنبال عزیزان خود می‌گشتی و آن‌ها را جست‌وجو می‌کردی.

برداشت: تو در جهان به جستجوی کسی می‌پرداختی که بر پایه‌ی درک و بینش قوی خود ایستاده است و بر پایه‌ی آگاهی و بصیرت خود در جامعه حضور دارد.

برداشت: در سفر و در هر مکان که بروی، لازم است که ابتدا به دنبال کسب ویژگی‌های مردانگی باشی.

برداشت: اگر به دنبال دستیابی به گنجی باشی، در این مسیر سود و زیان‌های آن به‌طور طبیعی اتفاق می‌افتد و باید آنها را چیزهایی فرعی در نظر بگیری.

برداشت: هدف اصلي از کشت و کار گندم است و کسي که کشت مي کند به هدف برداشت گندم کشت مي کند. کاه محصول جانبي است که همراه گندم برداشت مي شود.

برداشت: اگر کاه بکاری ، مسلماََ گندم بدست نخواهی آورد . پس خواهان یافتن مردِ حق باش . مرد حق ، مردِ حق را بطلب .

برداشت: به نظر میرسد که Ai را در ترجمه معانی اشعار فعلا باید کنار گذاشت. ترجمه این قسمت از شعر این نیست که به مکه برو، کعبه را هم خواهی دید بلکه اینست که به کعبه برو ، مکه را هم به تبع ان خواهی دید.  شاعر در اینجا یکی از راهکارهای رسیدن به اگاهی را نیز بیان میکند

برداشت: هدف از این سفر آسمانی، مشاهدهٔ محبوب و دوست بود و در این روند، فرشتگان نیز خود را نشان دادند.