بخش ۴۸ - رفتن مصطفی علیه السلام به عیادت صحابی و بیان فایدهٔ عیادت

برداشت: یکی از صحابه بیمار شد و آن بیماری مثل تار و ریسمان او را لاغر و ضعیف کرد.

برداشت: مصطفی به عیادت او رفت، چونکه او مظهر همه محبت و مهربانی بود.

برداشت: رفتن به عیادت تو دارای اهمیت و فایده است، چرا که نتیجه این عمل دوباره به خود تو می‌رسد.

برداشت: اولین فایده این است که آن شخص مبتلا به بیماری باشد و همچنین بزرگ و ارجمند است.

برداشت: ای فرد سرسخت، چون دل و بصیرتی نداری، نمی‌توانی تفاوت میان هیزم و چوب عود را تشخیص دهی.

برداشت: در جهان گنج و ثروت فراوانی وجود دارد، بنابراین هیچ کس را بی‌مقدار و خالی ندان. هر کسی ممکن است دارای گنجی نهفته باشد.

برداشت: هر درویش، هدفش را با بی‌دقتی دنبال نکن. هنگامی که به راستی به آن هدف رسیدی، آن را با جدیت و احترام دور بزن.

برداشت: اگر چشمی که به عمق حقیقت بنگرد نزد تو نیست، پس هر چیزی را به اشتباه گنجی بزرگ می‌پنداری.

برداشت: اگر قطبی نباشد، در این صورت، یار و همراهی برای راه وجود دارد. اگر شاهی نباشد، کسی که آگاهی و درایت داشته باشد، در سپاه وجود خواهد داشت.

برداشت: ارتباط با دوستان و همنوردان را ضروری بدان، هر کسی که باشد، چه با پای پیاده باشد و چه سوار بر اسب.

برداشت: اگر دشمن هم باشد، همین نیکوکاری خوب است، چون با نیکی، بسیاری از دشمنان به دوستان تبدیل شده‌اند.

برداشت: اگر دوستی تغییر کند و محبتش کاهش یابد، بدان که این تغییر به خاطر خوبی‌ها و مهربانی‌های آن فرد نیست و این خوبی‌ها می‌تواند بر دردهای درونی‌اش غلبه کند.

برداشت: خیلی چیزهای خوب دیگری وجود دارد، اما از طولانی شدن صحبت می‌ترسم، ای دوست خوب.

برداشت: نتیجه این است که محبوبت را مانند یک مجسمه‌ساز از سنگ بساز، در جمع آماده و نزدیک بر افراز.

برداشت: چون انبوهی و جمعی از دزدان در مسیر قرار بگیرند، باعث می‌شوند که دشمنان و تیراندازان در حالت ناتوانی قرار بگیرند و نتوانند به آن‌ها آسیب برسانند.