بخش ۲۹ - رجوع به حکایت ذاالنون رحمة الله علیه

برداشت: وقتی آن افراد به او نزدیک شدند، فریاد زدند که از خودتان مراقبت کنید.

برداشت: با احترام گفتند که ما برای پرسش و گفتگو به اینجا آمده‌ایم.

برداشت: ای دریای دانش و فهم، چطور ممکن است که این اتهام به عقل تو، جنون باشد؟

برداشت: بخار و دود ناشی از آتش در کوره، نمی‌تواند به نور خورشید برسد. همچنین پرنده‌ای افسانه‌ای مانند عنقا نمی‌تواند از دست کلاغ به سادگی فرار کند.

برداشت: لطفاً از ما دلزده نشو و این صحبت را به طور واضح بیان کن. ما عاشقان تو هستیم، پس این گونه با ما رفتار نکن.

برداشت: این افراد را که عاشق هستند نباید از خود دور کرد، یا با فریب و تظاهر به خود مغرور ساخت.

برداشت: راز را در میان بیان کن و مانند ابر، پنهان نمان.

برداشت: ما عاشق و راستین هستیم و دل‌مان شکسته است، در این دو جهان قلب‌مان فقط برای تو بسته شده است.

برداشت: او به طور بی‌مقدمه شروع به فحش دادن و ناسزا گفتن کرد، در حالی که مانند یک دیوانه رفتار می‌کرد و از خود بی‌خود شده بود.

برداشت: او ناگهان به سمت جلو پرید و سنگی پرتاب کرد، و همه‌ی موجودات به خاطر ترس از ضربه، فرار کردند.

برداشت: او با خنده سرش را تکان داد و گفت: به باد نگاه کن که چگونه ریش این دوستان را به حرکت درآورده است.

برداشت: دوستان را ببینید که نشانه‌های دوستی کجاست. دوستان برای یکدیگر همچون جان اهمیت دارند و جدا شدن از آن‌ها دردآور است.

برداشت: کسی که از زحمت دوست خود بی‌خبر است، نمی‌تواند ارزش دوستی را درک کند. دوستی مانند مغز است، و رنج و مشکلات همراه آن مانند پوست است که باید تحمل شود.

برداشت: دوستی در مواجهه با مشکلات، شادی و خوشحالی را به همراه می‌آورد و انسان را با صبوری در برابر سختی‌ها مواجه می‌کند.

برداشت: دوست مانند طلاست که در موقعیت‌های سخت و دشوار مانند آتش آزمایش می‌شود و در این شرایط واقعی‌تر و ارزشمندتر می‌شود.