بخش ۱۷ - شکایت کردن اهل زندان پیش وکیل قاضی از دست آن مفلس

برداشت: یک وکیل و یک قاضی دانا که از زندان آمده‌اند، برای شکایت به محضر رسیدند.

برداشت: سلام ما را به قاضی برسان و به او بگو که ما از دست این مرد پست چه آزارهایی دیده‌ایم.

برداشت: او در بدترین زندان‌ها و شرایط سخت زندگی می‌کند، اما همچنان به سخنان بی‌معنی و بی‌خود خود ادامه می‌دهد و به کارهای نادرست خود مشغول است.

برداشت: وقتی مگس بدون اجازه و بدون خوش‌آمد گویی سراغ هر غذایی می‌آید، نشانه‌ی بی‌شرمی و پررویی‌اش است.

برداشت: پیش او هیچ چیز ارزش ندارد، حتی اگر شصت نفر هم خود را به زمین بیندازند و درخواست کنند، فایده‌ای نخواهد داشت. اگر او کلامی بگوید، کافی است.

برداشت: مردی که در زندان است، نباید به لقمه‌ای دل خوش کند، حتی اگر به هزار و یک روش هم تلاش کند تا به دام بیفتد.

برداشت: در زمانی که روز قیامت برپا شود، عذاب و سختی‌ها چنان ظهور خواهند کرد که گویی نشانه آن است که خداوند فرمود: «بخورید» و این اشاره به نعمت‌های بهشتی است.

برداشت: به خاطر قحطی سه‌ساله، فریاد و ناله‌ای بلند برپا شده است. ای سایه‌ی مولانا، تا همیشه پاینده و برقرار باش.

برداشت: یا از زندان آزاد می‌شود یا اینکه باید به‌خاطر نذر و وظیفه‌ای که دارد، لقمه‌اش را بدهد.

برداشت: ای کسی که از تو، هم مردان و هم زنان خوشحال هستند، به فریادرس و یاری رسانی بپرداز.

برداشت: وکیل با هوش و مهربانی به سمت قاضی رفت و گفت: "من به ترتیب شکایت‌ها را مطرح می‌کنم."

برداشت: قاضی فردی را از زندان به حضور خود فراخواند و سپس در مورد مقام و شخصیت او تحقیق کرد.

برداشت: تمام کسانی که از شکایت آن گوسفندها به قاضی مراجعه کردند، در نهایت به این نتیجه رسیدند که خودشان هم هویتشان ثابت شد و در برابر قاضی حضور یافتند.

برداشت: قاضی گفت: بلند شو و از این زندان بیرون برو و به خانهٔ پدر خود بازگرد.

برداشت: او می‌گوید: خانه و زندگی من در واقع به خاطر محبت و نیکی توست، اما مثل یک کافر، بهشت من برایم همانند زندان است.

برداشت: اگر مرا از زندان برانی، من به خاطر دوری تو می‌میرم، نه به خاطر خطا و ناپاکی خودم.

برداشت: مانند ابلیس که می‌گفت: "پروردگارا، مرا تا روز قیامت مهلت ده."

برداشت: من در این زندان دنیایی که در آن زندگی می‌کنم، خوشحالم به شرطی که بتوانم دشمنان را از بین ببرم.

برداشت: هر کسی که ایمان قوی و محکمی دارد و برای راهی که در پیش دارد، منبع یا نانی برای سفرش داشته باشد، رشد و پیشرفت خواهد کرد.

برداشت: گاهی با حقه و ترفند چیزی به دست می‌آورم و گاهی با فریب و نیرنگ، تا اینکه بتوانم فریادهای پشیمانی را به پا کنم.

برداشت: گاهی به فقیران و درویشان تذکر و هشدار می‌دهم، و گاهی با زیبایی‌ها و جذابیت‌های خود، توجه آن‌ها را جلب می‌کنم.

برداشت: قدرت ایمان در این زندان کم است، اما قصد این سگ به خاطر آن خمیده است.

برداشت: عملکردهای مذهبی و عبادت‌ها مانند نماز، روزه و صدقه ممکن است در برخی موارد به فرد احساس ناامیدی و بیچارگی بدهند، اما در عین حال می‌توانند به یکباره شور و شوقی در دل انسان ایجاد کنند.

برداشت: پناه می‌برم به خدا از شیطان، زیرا که ما به خاطر طغیان او هلاک شدیم. آه، چه بر اثر طغیان او به مصیبت افتادیم.

برداشت: هر کس که با شخصیتی خاص ارتباط برقرار کند، به تدریج مانند او می‌شود. انسان‌ها تحت تأثیر اطرافیان خود قرار می‌گیرند و این تأثیر می‌تواند به شکل‌گیری رفتار و شخصیتشان کمک کند.

برداشت: هر کسی که نسبت به تو بی‌اعتنایی و سرسختی نشان دهد، بدان که درون او یک روح شیطانی نهفته است که به خوبی پنهان شده است.

برداشت: وقتی که چیزی در ذهن شکل نگیرد، نمی‌تواند به خیال ما بیاید و ما را به دردسر بیندازد.

برداشت: گاهی به فکر آزادی و رهایی هستم و گاهی مشغول کسب و کار. گاهی به دنبال علم و دانش می‌گردم و گاهی دغدغه خانه و خانواده را دارم.

برداشت: بگو که در مواقع سخت و دشوار، فقط با زبان صحبت نکن، بلکه با عمق وجود و روحیاتت هم این را بیان کن.