بخش ۱۶ - تعریف کردن منادیان قاضی مفلس را گرد شهر

برداشت: شخصی فقیر و بی‌خانمان در زندان و تحت فشار و سختی زندگی می‌کرد.

برداشت: شما به راحتی و بدون تفکر به دیگران آسیب رسانده‌اید، درست همان‌طور که کوهی بزرگ و دور به نظر می‌رسد، اما از دل مردم انتظار دارید به خاطر طمع شما به جان‌تان بیفتند.

برداشت: هیچ‌کس جرأت نکرده که لقمه‌ای نان بخورد، زیرا آن لقمه‌ربا باعث شد که گاوش را ببرد.

برداشت: هر کسی که از دعوت و بخشش خداوند دور باشد، در واقع به سان درویشی است که اگرچه ممکن است ظاهراً سلطنت و مقام داشته باشد، اما از نظر معنوی و روحی فقیر و نیازمند است.

برداشت: شخصی که از انسانیت و مروت دست برداشته، در واقع خود را در قید و بند عذاب‌های جهنمی قرار داده است از آنجا که به نان حرام روی آورده است.

برداشت: اگر از مشکلی به دنبال آرامش بروی، از طرف دیگر ممکن است به مشکل دیگری برخورد کنی.

برداشت: هیچ مکانی خالی از دشمنان و مشکلات نیست، جز در خلوت‌گاه خدا که در آنجا آرامش و سکون وجود دارد.

برداشت: در گوشهٔ زندان، زندگی ضروری نیست که بی‌یار و بی‌حالت باشد.

برداشت: به خدا قسم، اگر به سوراخ موشی برسی، در حالی که گربه‌ای در حال شکار تو باشد، باید با احتیاط و زیرکی عمل کنی.

برداشت: انسان به دلیل خیال و تصوراتی که دارد، گاهی به زیبایی و جذابیت دست پیدا می‌کند؛ به شرطی که این خیالات او واقعاً زیبا و جذاب باشند.

برداشت: اگر خیالات و افکارش او را ناراحت کند، مثل موم از گرما ذوب می‌شود.

برداشت: اگر در میان مار و کژدم قرار بگیری و خداوند خیال‌های خوشی به تو بدهد، آرامش و رضایت خاطر پیدا خواهی کرد.

برداشت: مار و زهرش، برای من به مانند یار و مونس است، چراکه خاطره‌ات برایم ارزشمند و گرانبهاست.

برداشت: صبر به خوبی و شیرینی خود از امید به آینده روشن نشأت می‌گیرد؛ زیرا این امید به فرجی بزرگ نزدیک شده است.

برداشت: فرجی که در انتظار آن هستیم، به خاطر ایمان و باور در دل‌ها به وجود می‌آید و از ناامیدی و ضعف ایمان دور خواهد بود.

برداشت: صبر و تحمل از ایمان به دست می‌آید و اگر کسی صبر نداشته باشد، نشانی از ایمان در او وجود ندارد.

برداشت: پیامبر خدا گفت که کسی که در درون خود صبر نداشته باشد، به او ایمان نمی‌آورد.

برداشت: یک نفر ممکن است در چشم تو مانند یک مار به نظر برسد، اما او در چشم کسی دیگر معشوق و زیبا است.

برداشت: چشم تو پر از تصورات و افکار نادرست در مورد اوست، در حالی که در چشم دوست، تصور و تصدیق از ایمان و درستکاری او وجود دارد.

برداشت: در اینجا صحبت از فردی است که در موقعیت‌های مختلف، ویژگی‌های متفاوتی از خود نشان می‌دهد. گاهی می‌تواند با ظرافت و زیبایی مانند ماهی باشد و در مواقع دیگر، به شکل و حالت سخت و محکم همانند شست دست. به این ترتیب، او هم می‌تواند لطیف و هم قوی باشد.

برداشت: نیمی از او مومن است و نیمی دیگر از پیروان آیین زرتشتی. بخشی از او دچار حرص و آز است و بخشی دیگر صبر و استقامت دارد.

برداشت: اگر بگویی که شما از طرف یزدان (خدا) مؤمن هستید، اما در واقع برخی از شما کافر و بی‌دین هستید، آیا این نشانه‌ای از سرشت کهن شما نیست؟

برداشت: شکل و ظاهر شخصی شبیه به گاوی است که نیمی از آن سیاه و نیمهٔ دیگرش سفید مانند ماه می‌باشد.

برداشت: هر کسی که نیمه‌ای از واقعیت را ببیند، می‌تواند آن را نادیده بگیرد و رد کند، اما کسی که نیمه دیگر را ببیند، می‌تواند آن را پذیرفته و درک کند.

برداشت: یوسف در نظر برادرانش مانند یک اسب است، اما در نظر یعقوب مانند یک حوری زیباست.

برداشت: از ترس تصورهای ناپسند، دیدن چهره فرعی زشت است و چهره اصلی دیگر پیدایش نیست.

برداشت: چشم ظاهری مانند سایه‌ای از چشم باطنی است؛ هر چیزی که چشم باطن ببیند، این چشم ظاهری هم بر اساس آن تغییر می‌کند.

برداشت: تو در جایی واقعی وجود داری که فراتر از مکان‌هاست. در این دنیای مادی، مغازه‌ای را ببند و راهی برای باز کردن دنیای واقعی‌ات پیدا کن.

برداشت: در هر شش جهت حرکت نکن، چون در این شش جهت، حقیقتی وجود ندارد.