بخش ۵ - اندرز کردن صوفی خادم را در تیمار داشت بهیمه و لا حول خادم

برداشت: یک صوفی به دنبال معنویت و نور در دوردست‌ها می‌گشت و در یک شب به خانقاهی رسید که در آن احساس آرامش و سکون عمیق کرد.

برداشت: او یک حیوانی داشت که در نهایت آن را به بالای سرسرا بست و با دوستانش نشسته بود.

برداشت: پس با دوستانش به دور هم جمع شد و به گونه‌ای رفتار کرد که گویی حضور دوستش را در جمع حس می‌کند.

برداشت: کتاب صوفی فقط نوشته‌ها و کلمات نیست، بلکه دل او مانند برفی سفید و پاک است که از حقیقت و معنا پر شده است.

برداشت: آثار ناشی از علم و دانش یک فرد فرهیخته چیست؟ و آثار ناشی از عمل و سلوک یک عارف چه ارزش و معنایی دارد؟

برداشت: مثل یک صیاد، به سمت آهو رفت و رد پای آن را مشاهده کرد و تحت تأثیر قرار گرفت.

برداشت: مدتی پاهای آهو در حال حرکت است، اما بعد از آن، خود آهوست که راه را نشان می‌دهد.

برداشت: زمانی که فردی با شکر و خوشحالی گام برمی‌دارد و به راه خود ادامه می‌دهد، نتیجه‌اش این می‌شود که از همان قدمی که برداشته به کامیابی و موفقیت می‌رسد.

برداشت: رفتن به یک منزل که بوی خوشی دارد، بهتر از این است که صد منزل را با قدم زدن و دور زدن بگذرانیم.

برداشت: دل کسی که نور مهتاب را احساس می‌کند، برای عارفان دروازه‌های جدیدی را به روی خود می‌گشاید.

برداشت: با تو سختی و دشواری وجود دارد، اما با دیگران همه چیز درست و خوب است. با تو مثل سنگی می‌مانم، اما با دوستانم مانند جواهری ارزشمندم.

برداشت: آنچه تو در آینه می‌بینی، یک فرد سالخورده در یک دیوار می‌بیند و او بیشتر از آنچه تو می‌فهمی، درک می‌کند.

برداشت: پیران و بزرگان آن‌ها در حقیقت به خاطر جان و روحشان به این دنیا آمده‌اند، در حالی که وجودشان مانند دریايي از سخاوت و کرم است.

برداشت: قبل از این، انسان‌ها عمرهای طولانی را صرف کردند و پیش از این که چیزی را به دست آورند، باید آن را بکارند و رشد دهند.

برداشت: قبل از اینکه وجود جان تصویر بردارد، قبل از اینکه دریا دروازه‌ها را باز کند.