بخش ۴ - التماس کردن همراه عیسی علیه السلام زنده کردن استخوانها از عیسی علیه السلام

برداشت: یک احمق با عیسی همراه بود و استخوان‌هایی را در یک حفره عمیق مشاهده کرد.

برداشت: به او گفت: ای همراه، با نام پاکی که به وسیله آن، تو مرده‌ها را زنده می‌کنی.

برداشت: من را تعلیم بده تا نیکی کنم و استخوان‌ها را با جانم پیوند دهم.

برداشت: سانحه‌ای که تو به آن مشغولی، شایسته‌ی نفس و کلام تو نیست؛ بنابراین خاموش باش.

برداشت: هوا به خاطر باران تمیزتر می‌شود و روح انسان به خاطر فرشته‌ها روشن‌تر و درخشان‌تر.

برداشت: مدت زمان زیادی لازم است تا روح انسان پاک و خالص شود و در نتیجه به مقام امانت داری از اسرار آسمان‌ها برسد.

برداشت: تو این عصا را در دست راست خود گرفتی، حالا دستان موسی از کجا به دست تو رسیده است؟

برداشت: اگر من نیستم که اسرار را بیان کنم، تو هم بر سر سفره نامی از خود بر روی استخوان‌ها نگذار.

برداشت: عیسی به پروردگارش می‌گوید: چه رازی وجود دارد که این انسان نادان به دنبال آن است و چرا اینقدر در زحمت و سختی می‌افتد؟

برداشت: این شخص به خاطر غم و اندوه خود ناراحت نیست، همچنان که مرده نیز به خاطر عدم وجود روح و جانش احساس درد و غم نمی‌کند.

برداشت: او کسی را که خود از او جدا شده، فراموش کرده و اکنون به دنبال کسی است که برای او غمگین باشد.

برداشت: اگر کسی به افکار یا کارهای منفی روی آورد، باید بداند که نتیجه این انتخاب‌های نامناسب، مشکلات و دشواری‌هاست که مانند خار در زندگی‌اش سر بر خواهد آورد.

برداشت: به دنیا توجه کن که خارها در آن مانند تخم هستند و نباید آن‌ها را در گلستان جستجو کنی.

برداشت: اگر گلی در دست گیرد، دچار خاری می‌شود و اگر به سوی دوستی برود، به ماری تبدیل می‌شود.

برداشت: شخص بدبختی که بدی می‌کند، به مانند زهر و مار است که می‌تواند آسیب بزند، در حالی که فردی که پرهیزکار است، مثل طلا و کیمیا ارزشمند و نیکو است.