بخش ۱۷۱ - بیان آنک فتح طلبیدن مصطفی صلی الله علیه و سلم مکه را و غیر مکه را جهت دوستی ملک دنیا نبود چون فرموده است الدنیا جیفة بلک بامر بود

برداشت: تلاش پیامبر برای فتح مکه هرگز در حُب دنیا کم‌اهمیت و متهم به خودخواهی نبود.

برداشت: او در روز امتحان، چشمان و دلش را از رازهای نهفته در هفت آسمان که درونش بود، بسته است.

برداشت: به دنبال دیدن او، زیبایی‌ها و زندگی در همه‌ی هفت آسمان پر شده است.

برداشت: انسان باید خود را به بهترین شکل برای محبوبش آماده کند و به هیچ چیز دیگری جز او اهمیت ندهد.

برداشت: این جمله به این معناست که وجود او به قدری از عظمت و بزرگی خدا پر شده است که حتی فرزندان حق هم نمی‌توانند به او نزدیک شوند یا او را درک کنند.

برداشت: در میان ما نه پیامبری از طرف خدا جایگاهی دارد و نه ملائکه و روح، پس با عقل خود اندیشه کنید.

برداشت: ما زاغَ: منحرف نشدگان، فعل منفی عربی. گفت ما منحرف نشده‌ایم، و همانند زاغ در باغ  نیستیم که مست رنگ‌هاست، ما در باغ خوشحال نیستیم. - بازی با کلمات زاغ در عربی و فارسی

برداشت: چون آسمان‌ها و عقل‌ها به مانند دانه‌های شن در چشم پیامبر جلوه گر شدند.

برداشت: پس چه اهمیتی دارد مکان‌هایی مانند مکه، شام و عراق، وقتی او (عشق یا معشوق) نبرد و شور و اشتیاقی را به وجود می‌آورد؟

برداشت: کسی که بر اساس جهل و طمع خود قضاوت می‌کند، در درک واقعیات دچار اشتباه می‌شود و این کار باعث می‌شود که تصور نادرستی از دیگران پیدا کند.

برداشت: شیشه‌ای زرد رنگ مانند ساز، اگر نقابی زرد بر صورت داشته باشی، تمام نور خورشید را منعکس می‌کند.

برداشت: شیشهٔ کبود و زرد را بشکن تا واقعیات و حقیقت وجودی انسان‌ها را بشناسی.

برداشت: به معنای این بیت، کسی که به ظاهری فریبنده و شورانگیز می‌بالد، باید به شناخت واقعی و باطن خود و دیگران توجه کند. به عبارتی، این تصویر زیبا و سرزنده، ممکن است در باطن چیزی جز حق و حقیقت نباشد.

برداشت: ابلیس به دور و بر خود نگریست و گفت: این موجود از خاک، چگونه می‌تواند بر من که آتشین هستم، برتری یابد؟

برداشت: تا تو عزیزان را می‌بینی، انسان‌ها نیز گمان می‌کنند که آنچه می‌بینند، میراثی از شیطان است.

برداشت: اگر فرزندی از بلایای تو نیست، پس سهم تو از آن سگ چه خواهد بود؟

برداشت: من مانند سگ شیر نیستم، بلکه من از طرفداران و پیروان حق هستم. شیر حق همان چیزی است که از شکل و ظاهر فراتر می‌رود.

برداشت: شیرانی در دنیا به دنبال پیروزی و نام‌آوری هستند، اما شیر واقعی، یعنی مولی، به دنبال آزادی و رهایی از قید و بند زندگی و مرگ است.

برداشت: وقتی انسان در مرگ به هزاران وجود نگاه می‌کند، مانند پروانه‌ای که به نور می‌خورد، خود را به آتش می‌کشد و وجودش را فدای آن می‌کند.

برداشت: زمانی فرا رسیده است که در آن صداقت و راستگویی تحت فشار قرار گرفته و افرادی که به دروغ و نیرنگ متوسل می‌شوند، در شرایط آزمایش و سنجش قرار می‌گیرند.

برداشت: در این بیت اشاره شده است که پیامبر به قوم یهود می‌گوید که مرگ برای انسان‌های صادق و راستین، مانند گنج و ثروتی بزرگ است. به عبارت دیگر، مرگ برای کسانی که راستگو هستند، نمی‌تواند چیز منفی تلقی شود؛ بلکه به معنای رسیدن به یک موفقیت و پاداش بزرگ در زندگی بعد از مرگ است.

برداشت: آرزو کردن برای سود و منفعت مانند آرزو کردن برای مرگ است، زیرا در نهایت هر دو به یک نتیجه ختم می‌شوند.

برداشت: ای یهودیان، برای حفظ ناموس و آبرویتان، این درخواست را بر زبان آورید.

برداشت: یک یهودی به هیچ وجه جرأت نداشت که مانند محمد (ص)، علم را به این عظمت و بلندی ارائه دهد.

برداشت: اگر این سخن را به زبان یک یهودی بگویی، در دنیا چیزی از تو باقی نمی‌ماند.

برداشت: یهودیان اموال را به غارت بردند و مالیات را نیز از ما گرفتند، اما تو ای روشنگر، ما را رسوا نکن.

برداشت: این سخن هیچ‌گاه پایان ندارد. اگر دستانت را به من بدهی، چشمانت مرا دوست دارند.