بخش ۱۶۷ - گفتن پیغامبر صلی الله علیه و سلم به گوش رکابدار امیرالمؤمنین علی کرم الله وجهه کی کشتن علی بر دست تو خواهد بودن خبرت کردم

برداشت: من به قدری دردمند و غمگینم که حتی خون خودم هم شایسته‌ی محبت و لطف من نبود و در زمان قهر و خشم، تنها آزار و زخم بر من نازل شد.

برداشت: پیامبر به من گفت که گوش کن، شاید روزی چیزی از این سرم به گوش کسی برسد.

برداشت: پیامبر از وحی الهی آگاه بود و متوجه شد که سرانجام، دست سرنوشت او تعیین‌کننده‌ی سرنوشت من است و من به خاطر او آسیب می‌بینم.

برداشت: او می‌گوید مرا به جلو ببر تا این اشتباهات از من دیگر بروز نکند.

برداشت: من می‌گویم وقتی که مرگ من از توست، با سرنوشت چگونه می‌توانم چاره‌ای بسازم؟

برداشت: او به پیش من می‌آید و می‌گوید: ای کریم، برای من به خاطر خدا دو نیمه کن.

برداشت: تا زمانی که این سرنوشت بر من نرسیده، امیدوارم که جان من بر جان خودم آسیب نرساند.

برداشت: من می‌گویم بروند و قلم را دور بیندازند، زیرا از این قلم علم به زیر می‌افتد و نابود می‌شود.

برداشت: درون من هیچ کینه و دلیلی وجود ندارد که از تو برآید، زیرا من واقعاً نمی‌دانم چه چیز باعث این احساسات شده است.

برداشت: هرگاه من به وسیله‌ای که در دست دارم، به قدرت و اراده الهی اشاره می‌کنم و بر آن خرده می‌گیرم یا انتقاد می‌کنم، در واقع از قدرت و حکمت او انتقاد کرده‌ام.

برداشت: او پرسید که چرا این قصاص را انجام می‌دهند، و پاسخ داد که این کار به خاطر حق است و دلیل آن پنهان و درونی می‌باشد.

برداشت: اگر او به کارهای خود اعتراض کند، از آن اعتراض حسی به وجود می‌آید که می‌تواند سبب رشد و پرورش شود.

برداشت: اعتراض او به عمل خود می‌رسد، چون در خشم و لطف او هیچ کس نیست.

برداشت: در این شهر، وقایع و حوادث تحت فرمان اوست و در سرزمین‌ها، مالکیت و تدبیر او حاکم است.

برداشت: اگر کسی سرنوشت یا موقعیتی را که در آن قرار دارد، خراب کند، می‌تواند راهی پیدا کند تا آن وضعیت را به خوبی و بهبود بخشد.

برداشت: اگر چیزی را فراموش کنیم یا آن را تغییر دهیم، خداوند بهتر از آن را ارائه می‌دهد.

برداشت: هر دینی که به حقیقت باطل شده و از اعتبار افتاده است، او (حضرت محمد) دینی جدید و جایگزین به ارمغان آورد.

برداشت: شب کارهای روز را بی‌اعتبار می‌کند، اما در میانه‌ی یخ و خواب، خردی روشن و تابناک وجود دارد.

برداشت: شب به پایان رسید و نور روز به درخشید، و در اثر آن، تمام چیزهای بی‌جان و سرد نیز از آن آتش روشن‌کننده دچار تغییر و تحول شدند.

برداشت: اگرچه تاریکی و خواب آلودگی به وجود می‌آید، اما در دل این تاریکی، آب حیات نهفته است.

برداشت: در آن تاریکی، ذهن‌ها تازه نمی‌شوند و یک ضربه‌ مغزی، به شهرتی بدل می‌شود.

برداشت: از تضادها و مخالفت‌ها،‌ چیزهای جدیدی به وجود می‌آید و در تاریکی، روشنی و نور را خلق می‌کند.

برداشت: در این زمانه‌ی آخر، پیامبر به عنوان نماد صلح شناخته شده و درگیری‌ها، نه تنها صلح را به ارمغان نیاورده، بلکه باعث بروز مشکلات و دشواری‌هایی شده است.

برداشت: دلبر زیبا و دلنشینی که برای آرامش خود، جان‌های بسیاری را فدای خودش کرده است، تا این که دیگران در امان باشند.

برداشت: باغبان به خاطر مضر بودن برخی شاخ و برگ‌ها آنها را می‌برد تا بتواند درختان بلندتر و زیباتر را پرورش دهد.

برداشت: از باغ دانا، گیاه کوچک و بی‌ارزشی را می‌چیند تا زیبایی و شکوه باغ و میوه‌های خوشمزه‌اش را نشان دهد.

برداشت: دندان خراب را آن پزشک می‌کشد تا محبوبش از درد و بیماری رهایی یابد.

برداشت: در واقع، بسیاری از چیزهای اضافه و اضافی در درون نقص‌ها و کمبودها وجود دارد. این نشان می‌دهد که زندگی شهیدان در واقع در میان فانی بودن و از دست رفتن است.

برداشت: وقتی که روزیِ شخصی قطع می‌شود، آن روزی‌دهندگان خوشحال می‌شوند.

برداشت: زمانی که حلقه حیوان بریده شود، حکمت و فضیلت انسان در او رشد کرده و به کمال می‌رسد.

برداشت: به محض اینکه حلق انسان بریده شود، نگاهی به آن بینداز و ببین تا چه چیزی از آن به وجود می‌آید. حال می‌توانی این موضوع را با چیزهای دیگر مقایسه کنی.

برداشت: حلقه سوم به وجود می‌آید و مراقبت او مانند نوشیدنی حقیقت است و نورهای او را در بر دارد.

برداشت: اگرچه گلو بریده است و شربت می‌نوشد، اما گلو از زندگی رسته و مرده است.

برداشت: بس کن ای کسی که همت تو پایین است، تا کی می‌خواهی زندگی‌ات به نان و خوراک محدود باشد؟

برداشت: این بیت به این معنی است که اگر در زندگی به دنبال برطرف کردن نیازهای اولیه و امکانات اولیه نباشی، مانند بید که در کنار آب رشد می‌کند و می‌داند چگونه به زندگی ادامه دهد، به جایی نخواهی رسید. در اینجا، آبرو و تلاش برای به دست آوردن نیازها بر اهمیت کار و کوشش در زندگی تأکید می‌کند.

برداشت: اگر نمی‌توانی بر نان این دنیای فانی صبر کنی، جان خود را به هنر تبدیل کن و آن را به طلا مبدل ساز.

برداشت: اگر می‌خواهی پاکت کنی، ای فلان، از محلهٔ گازران دور نشوید.

برداشت: هرچند که نان در روزه‌ات خلل ایجاد می‌کند، اما باید از این مشکلات فراتر بروی و بالاتر از آنچه هستی قرار بگیری.

برداشت: زمانی که کسی با مهارت و دقت کار بازسازی و ترمیم را انجام می‌دهد، می‌توان به راحتی فهمید که نشانه‌های آسیب را به خوبی پوشانده و ترمیم کرده است.

برداشت: اگر تو آن را بشکنی، می‌گوید بیا و خودت درستش کن، چون تو دست و پای لازم برای اصلاحش را نداری.

برداشت: پس می‌توان گفت که شکستن حق او درست نیست، زیرا او کسی را که دچار نقص شده است، به خوبی می‌شناسد و می‌تواند او را ترمیم کند.

برداشت: کسی که توانایی دوختن دارد، همچنین می‌داند چگونه باید پارچه را پاره کند. هر چیزی که او بفروشد، بهتر از آنچه که خریده است، به نظر می‌رسد.

برداشت: خانه را می‌تواند در یک ساعت به گونه‌ای ویران کند که دوباره آن را آبادتر بسازد.

برداشت: اگر کسی یک سر را از بدن جدا کند، در همان حال صدها هزار سر دیگر نیز در زمین به وجود می‌آید.

برداشت: اگر درباره قصاص چیزی نمی‌فرمودی که در بهشت وجود دارد، یا نمی‌گفتی که در قصاص حیات است، به معنای این است که زندگی و حیات در اجرای عدالت نهفته است.

برداشت: کسی که جرأت ندارد، چطور می‌تواند بر دیگران تسلط پیدا کند و با قدرت عدالت را اجرا کند؟

برداشت: هر کسی که چشمش را باز کند، می‌فهمد که آنچه سرنوشت برایش رقم زده، نشانهٔ قدرت و تاثیر آن سرنوشت است.

برداشت: هر کسی که دچار سرنوشتی خاص و سخت شده باشد، همان سرنوشت می‌تواند بر سر فرزندان او نیز بیفتد.

برداشت: از کسانی که بدی می‌کنند، بترس و کمتر به آن‌ها طعنه بزن، زیرا در برابر آن‌ها، نشان‌دهنده ناتوانی خودت هستی.