بخش ۱۶۵ - سؤال کردن آن کافر از علی کرم الله وجهه کی بر چون منی مظفر شدی شمشیر از دست چون انداختی

برداشت: پس آن تازه‌مسلمان گفت که از روی خوشی و شادی با علی صحبت می‌کند.

برداشت: بفرما ای پیشوای مؤمنان تا جانم به تپش درآید مانند جنینی در رحم.

برداشت: هر یک از هفت سیاره به مدت معینی برای هر انسانی خدماتی انجام می‌دهند، جان من، و این خدمات به صورت نوبتی انجام می‌شود.

برداشت: زمانی که جنین جان می‌گیرد و زنده می‌شود، در آن وقت مشخص می‌شود که آفتاب او چه زمانی خواهد بود.

برداشت: این جنین به دلیل تابش آفتاب، که به او زندگی و انرژی می‌دهد، در حال رشد و حرکت است.

برداشت: تک ستاره‌ای از دیگر ستاره‌ها پیدا نیست و تا زمانی که خورشیدش طلوع نکرده، هیچ نشانی از او نیست.

برداشت: این شعر به این معناست که شخصی از چه راهی و چگونه به این دنیا آمده است که در دلش نور و زیبایی خاصی دارد. به نوعی، این سوال را مطرح می‌کند که چه چیزی باعث شده او به این شکل درخشان و دوست‌داشتنی باشد.

برداشت: آفتاب دنیای ما از مسیری پنهان و دور از درک ما می‌گذرد و برای رسیدن به هدفش، راه‌های زیادی دارد.

برداشت: راهی که در آن طلا به دست می‌آید و قوت و نیرو به همراه دارد، و راهی که سنگ به یاقوت تبدیل می‌شود، هر دو نشان‌دهنده انقطاع و زحمتی هستند که به ثمر می‌رسد.

برداشت: راهی که باعث می‌شود رنگ سرخ بر روی گوهرها و لعل‌ها جلوه کند و راهی که می‌تواند نعل‌ها را درخشان و برق‌زن کند.

برداشت: راهی که می‌تواند میوه را به کام می‌آورد و راهی که می‌تواند دل را سرشار از احساسات و زیبایی‌ها کند.

برداشت: پرنده‌ای را ببین که با شعف و انرژی به پرواز درآمده و به همراه خود از دست و بازوی قوی‌اش بهره‌برداری می‌کند.

برداشت: بگو ای باز، ای پرنده‌ی افسانه‌ای، که فرمانروایی را در اختیار داری، نیازی نیست که به ارتش خود تکیه کنی؛ به خودت تکیه کن.

برداشت: ای بنده، بدان که همه امت‌ها در اصل یک هستند، اما در عین حال به تعداد بسیار زیادی نیز تجلی پیدا کرده‌اند. به همین دلیل، تو باید خود را برای شکار و دست‌یابی به حقیقت آماده کنی.

برداشت: در جایی که رحمت و محبت وجود دارد، قهر و دشواری چه معنایی دارد؟ در واقع، ملاقات با سختی‌ها و مشکلات چه نشانه‌ای دارد؟