بخش ۱۵۶ - در بیان آنک حال خود و مستی خود پنهان باید داشت از جاهلان

برداشت: به دقت به سخنان حکیم گوش فرا ده و توجه کن که او در حقیقت چه می‌گوید، نه اینکه فقط به خاطر مستی و شادمانی آن‌ها را نادیده بگیری.

برداشت: وقتی‌که شخصی مست از میخانه دور شود، مایه تمسخر و بازیچه کودکان کوی و برزن می‌شود.

برداشت: او در هر گوشه و کناری از طریق مختلف دچار افت و ناملایمات می‌شود و هر فرد نادانی به او می‌خندد.

برداشت: او در حالتی است که خود را نمی‌داند، مانند کودکان که بی‌خبر از شادی و عشق در حال بازی هستند.

برداشت: افراد مانند کودکانی هستند که به جز مستی از محبت خدا هیچ‌ چیز نمی‌دانند و هیچ‌ کس جز کسی که از خواسته‌های دنیوی خود آزاد شده، به بلوغ واقعی نرسیده است.

برداشت: دنیا فقط سرگرمی و تفریح است و شما در حال کودکی و بازی هستید، و خداوند به خوبی این را بیان کرده است.

برداشت: اگر از بازی و سرگرمی خارج نشوی، چگونه ممکن است که کودک نازپروری باشی که روحش به علم و درک برسد؟

برداشت: نوجوانی که به غریزه و خواسته‌های خود مشتاق است، باید بداند که این تمایلات بخشی از طبیعیات زندگی است.

برداشت: اینجا نویسنده به مقایسه‌ای بین بازی کودکان و جنگ رستم، قهرمان ایرانی، پرداخته است. او از سادگی و بی‌خیالی بازی کودکان سخن می‌گوید و در مقابل، به عظمت و شجاعت جنگ‌های رستم اشاره می‌کند. بنابراین، مقایسه‌ای بین دنیای کودکانه و دنیای قهرمانی انجام شده که نشان‌دهنده تفاوت‌های بزرگ در اهمیت و جدیت آنهاست.

برداشت: جنگ و نزاع مردم همچون دعواهای کودکان است که همگی بی‌فایده و بی‌خود و احمقانه به نظر می‌رسد.

برداشت: تمام جنگ‌ها و نبردهای آنان به وسیله شمشیرهایی از چوب است و در نتیجه، آهنگ و نغمه‌های آنها به جایی نمی‌رسد و نتیجه‌ای ندارد.

برداشت: همه آن‌ها بر اسبی سوار شده‌اند که یا بخار می‌زند یا شتابش زیاد است.

برداشت: این جمله به این معناست که افرادی که چیزی را با خود دارند یا به دوش می‌کشند، به دلیل نادانی و جهل خود، راه و مسیر را اشتباه تشخیص می‌دهند و گمان می‌کنند که خود را در مسیر درستی قرار داده‌اند.

برداشت: منتظر باش تا روزی که حاملان حقیقت مانند اسبران، از نه طبقه عبور کنند.

برداشت: روح به سوی او پرواز می‌کند و ملک که از عروج روح خبر دارد، آسمان را به جنبش در می‌آورد.

برداشت: شما مانند کودکان، همگی در گوشه دامن نشسته‌اید و مانند اسبی که در مهار است، کنترل شده‌اید.

برداشت: شک و گمان به حقیقت نمی‌رسد، چرا که گمان نمی‌تواند بر قله‌های آسمانی اوج بگیرد.

برداشت: برخی از افراد ممکن است در انتخاب چیزها شک و تردید داشته باشند، اما نمی‌توان در روشنی خورشید تردید کرد و بر کیفیت آن صحه گذاشت.

برداشت: سپس متوجه می‌شوید که شما از خودتان درستی و شایستگی ساخته‌اید، که این نشان از تلاش‌های شماست.

برداشت: تفکر و احساسات شما مانند ساز نی است که کودک بر روی آن می‌نوازد.

برداشت: علم و دانش افراد با دل و روح، بر دوش آن‌ها سنگینی می‌کند، در حالی که علم و دانش افراد مادی و پر از دغدغه تنها بار بر دوش آن‌ها می‌گذارد.

برداشت: اگر دانش بر دل بنشیند، به انسان یاری و کمک می‌کند، اما اگر فقط بر ظاهر و وجودش تاثیر بگذارد، بر او بار سنگینی می‌شود.

برداشت: خداوند گفت: علم، همچون بار گران است که اگر از آن استفاده نشود، بی‌فایده و بدون ارزش خواهد بود.

برداشت: اگر علم و دانش از خدای بدون واسطه نیاید، مثل رنگ آرایشگری پایدار نخواهد ماند.

برداشت: اما وقتی که این بار را به خوبی و با توانایی حمل کنی، دیگران بار را بر دوش تو می‌گذارند و به تو شادی خواهند داد.

برداشت: چرا به خاطر نیازی زودگذر، بار سنگین علم را بر دوش می‌گذاری؟ تا زمانی که به عمق و حقیقت علم دست پیدا کنی، باید به درون آن نگاه کنی.

برداشت: زمانی که بر روی راه علم سوار شوی، پس از آن بار سنگینی که بر دوش داری، از تو برداشته خواهد شد.

برداشت: آیا می‌توانی بدون نیاز به شراب و مستی، از دنیای آرزوها و خواسته‌ها رهایی یابی؟ تو که با یاد نام خداوند قانع شده‌ای، باید برای رسیدن به این هدف تلاش کنی.

برداشت: از ویژگی‌ها و نام‌ها چه چیزی به ذهن می‌آید، و آن خیال که در ذهن داریم، نشانه‌ای از وصل و ارتباط است.

برداشت: چشم نمی‌تواند چیزی را ببیند و تفسیر کند، مگر اینکه راهی برای فهم وجود داشته باشد. بدون وجود یک مسیر مشخص، هیچ چیزی قابل شناسایی نیست.

برداشت: آیا تا به حال نامی را بدون حقیقت دیده‌ای یا از مفاهیم سطحی و بی‌معنا چیزی برداشت کرده‌ای؟

برداشت: اسم را دیدی و خواندی، اکنون برو و صاحب اسم را بیاب؛ ماه در آب جوی نیست (تو عکس آن را دیده‌ای) ماه در بالاست.

برداشت: اگر می‌خواهی از اسم و حرف و صوت بگذری، خود را از «خویشتن» و «خود» یکسره پاک‌کن‌.

برداشت: همچون آهن از «آهن بودن» کاملا بی‌رنگ شو و با ریاضت‌، آینهٔ بی‌رنگ و زلال شو‌.

برداشت: خودت را از ویژگی‌ها و صفات منفی پاک کن تا بتوانی وجود پاک و واقعی خودت را ببینی.

برداشت: اگر به دل خود نگاه کنی، می‌بینی که دانایی‌های پیامبران در درونت وجود دارد، بدون نیاز به کتاب یا معلم و یا متن‌های مقدس.

برداشت: پیامبر گفت که در میان مردم من، چه کسی است که هم از نظر شخصیت و هم از نظر هدف، ارزشمند و قابل توجه باشد؟

برداشت: آنها جان من را از نور خود می‌بینند و من نیز به همین نور، آنها را می‌بینم.

برداشت: بدون درست‌نمایی و نقل‌قول‌ها و راویان، بلکه در مدل مشروب آب حیات.

برداشت: امروز ما به خاطر آن راز، مانند عرب‌ها صبح را آغاز کردیم.

برداشت: اگر به دنبال نمونه‌ای از دانش پنهان هستی، داستان‌های رومی‌ها و چینی‌ها را بشنو.