بخش ۱۵۱ - دعا کردن بلعم با عور کی موسی و قومش را از این شهر کی حصار داده‌اند بی مراد باز گردان و مستجاب شدن دعای او

برداشت: بلعم که نابینای عور است، مانند عیسی در زمان خود، دنیا را به حیرت و شگفتی واداشت.

برداشت: هیچ‌کس جز او سجده نمی‌کند و اگر کسی غیر او سجده کند، نشان از ضعف او است. افسون او بر دردهای درونی اثر می‌گذارد.

برداشت: او به خاطر خودبزرگ‌بینی و کمال‌گرایی‌اش، به جدال با موسی پرداخت و به وضعیتی رسید که حتماً درباره‌اش شنیده‌ای.

برداشت: در دنیا صدها هزار شیطان و بلعم وجود دارد که هم در ظاهر و هم در باطن وجودشان محسوس است.

برداشت: این دو عامل را خداوند مشهور ساخت تا مانع باقی افراد شوند و این دو بر دیگران شهادت دهند.

برداشت: این دو دزد که به دار آویخته شده‌اند، اگرچه این سرنوشت برایشان رقم خورده، اما بسیاری از دزدان دیگر هنوز در جهان هستند که در قهر و خشم مردم زندگی می‌کنند.

برداشت: این دو نفر به سمت شهر پرچم بردند و نمی‌توانیم تعداد کشته‌های قهر را حساب کنیم.

برداشت: عزیزم، تو زیبایی و نازنازی، اما از حد خودت فراتر نرو و در مسیر خودت قدم بردار.

برداشت: اگر بر کسی که از خودت زیباتر و دلنشین‌تر است، در ته زمین هم بیفتی، باز هم برایت آرزوی خوبی دارم.

برداشت: قصهٔ قوم عاد و ثمود به چه منظور روایت شده است تا بفهمی انبیا چقدر حساس و لطیف هستند.

برداشت: این بیان نشان‌دهنده خشم و شورش شدید است، و همانند صاعقه‌ای پرقدرت، احساسات عمیق و واقعی را به تصویر می‌کشد.

برداشت: تمام حیوان‌ها را به خاطر انسان به حرکت درآور، و تمام انسان‌ها را به خاطر آگاهی و هشیاری بکش.

برداشت: خود را درک کن که عقل کل به معنای فهم کامل و دانش جامع است، در حالی که عقل جزئی، شناخت محدودتری دارد و به همین دلیل ممکن است گرفتار مشکلات و نگرانی‌ها شود.

برداشت: همه حیوانات وحشی، ناشی از انسان هستند، در حالی که حیوانات خانگی از جنس انسان هستند و در تعداد کم‌تری وجود دارند.

برداشت: خون آن‌ها باعث نجات و پشتیبانی مردم می‌شود، زیرا آن‌ها به دلیل بی‌مهر بودن و عدم تعقل، به رفتارهای وحشیانه دست می‌زنند.

برداشت: عزت وحشی به خاطر این که انسان موجودی متفاوت و مخالف است، به این شیوه پایین آمده و دچار ذلت شده است.

برداشت: پس چه افتخاری برای تو خواهد بود ای نادره وقتی که تو به مانند زنی حامله و بی‌خبر از وضعیت خود، در حال تردید و سرگشتگی هستی.

برداشت: خر را به خاطر اصلاح نباید کشت؛ زیرا وقتی وحشی شود، خونش حلال می‌شود.

برداشت: اگرچه الاغ دانش و فهم زیادی ندارد، اما باز هم معذور نیست و نمی‌تواند از عذاب رهایی یابد.

برداشت: زمانی که انسان به حالت وحشی درمی‌آید، دیگر چه کسی می‌تواند او را بر حق عذر بخواند، ای دوستِ فریبنده؟

برداشت: بنابراین، خون کافران حلال شده است، مانند یک حیوان وحشی که در برابر تیر و نیزه قرار دارد.

برداشت: همه‌ی جفت‌ها و فرزندان آنها مانند سبیل هستند، چرا که بی‌عقل و مردود و خوار شده‌اند.

برداشت: عقل انسان می‌تواند از خود عقل فراتر برود و گاهی به حالتی برسد که او را به سوی رفتارهای حیوانی سوق دهد.