بخش ۱۴۸ - آمدن مهمان پیش یوسف علیه‌السلام و تقاضا کردن یوسف علیه‌السلام ازو تحفه و ارمغان

برداشت: یار مهربان، که به دوردست‌ها آمده است، مهمان یوسف صدیق شد.

برداشت: ای کاش در کودکی ما با دوستان خود ارتباط نزدیک‌تری داشتیم و بر پایهٔ آشنایی و دوستی، زندگی‌مان را می‌گذرانیدیم.

برداشت: در این بیت، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که دشمنی و حسادت میان برادران مانند زنجیری است که نمی‌گذارد فرد آزادانه زندگی کند، در حالی که او خود را مانند یک شیر می‌بیند که باید از این زنجیرها رها شود. به عبارتی، شاعر به تضاد میان قدرت و ضعف، و نیز به تاثیرات منفی حسد و کینه‌توزی در روابط انسانی می‌پردازد.

برداشت: شیر به خاطر نژاد و اصل و نسبش عار و شرم ندارد، همانطور که ما هم به خاطر تقدیر و سرنوشت خود نباید نگران باشیم.

برداشت: اگر شیر(شجاعت) هم به زنجیر کشیده شود، همچنان بر تمام زنجیرسازان تسلط و برتری دارد.

برداشت: گفت وقتی از زندان و چاه بیرون آمدی، مانند زمانی هستی که ماه در حال کم‌نور و پنهان بودن است.

برداشت: وقتی ماه نو در آسمان ظاهر می‌شود، در ابتدا تنها به شکل نازکی دیده می‌شود، اما با گذشت زمان و حرکت به سوی کامل شدن، به شکل کامل و درخشان درمی‌آید و در نهایت در آسمان نمایان می‌شود.

برداشت: اگرچه جواهر را در هاون می‌کوبند، اما نور چشم و دل هنوز هم وجود دارد و او را به شکلی بلند و بارز می‌بیند.

برداشت: گندم را در زیر زمین کار گذاشتند و از همان خاک، خوشه‌هایش رشد کردند.

برداشت: دوباره او را بر اثر آسیاب زغالی زدند و این بار قیمتش بالا رفت و نانی شد که جان را زنده می‌کند.

برداشت: نان را زیر دندان گذاشتند و عقل و جان و فهم را به کار گرفتند.

برداشت: دوباره آن جان که به عشق مبتلا شد، شگفتا که بعد از آنکه برداشت خوشه‌ها انجام شد، زراعت دوباره آغاز می‌شود.

برداشت: این گفت‌وگو هیچ‌وقت به پایان نمی‌رسد. برگرد و ببین آن مرد نیکوکار با یوسف چه سخنانی داشت.

برداشت: بعد از اینکه قصه را برایش تعریف کرد، گفت: "ای فلانی، حالا چه چیزی را برای ما آورده‌ای؟"

برداشت: به درِ دوستان بی‌پول رفتن، مانند این است که بدون گندم به آسیاب بروی.

برداشت: خداوند به مخلوق می‌گوید: هدایتی که برای روز قیامت آورده‌اید کجاست؟

برداشت: شما به سوی ما آمدید و به تنهایی، در حالی که فقیر و بی‌چیز هستید؛ همان‌طور که شما را آفریدیم.

برداشت: ببینید چه چیزی را به عنوان هدیه برای روز قیامت به همراه آورده‌اید.

برداشت: در انتظار برگشت شما بودم، اما وعده‌ای که امروز دادید، بی‌اساس و بیهوده بود.

برداشت: منکر که به درون خانه می‌آید، بهتر است که آثار ناپسند و ناپاکی را از یک گوشه به دور بریزیم و فضای پاکی را حفظ کنیم.

برداشت: اگر تو وجود چنین دست خالی را انکار کنی، در حالی که به دوست نزدیک می‌شوی، چگونه می‌توانی این واقعیت را نادیده بگیری؟

برداشت: کمی به خودت سختی بده و از خواب و خوراکت کم کن، تا بتوانی به ملاقات او بروی.

برداشت: در دل شب‌های سحر، از کسانی باش که خوابشان کم است و به طلب آمرزش مشغولند.

برداشت: کمی حرکت کن مثل جنین، تا توجه و دقت دیگران را جلب کنی.

برداشت: وقتی از دنیای مادی و تعلقات آن گذر کنی و از زمین جدا شوی، به فضایی وسیع و نامحدود وارد خواهی شد.

برداشت: زمین خدا وسیع است و این اشاره به آن دارد که این مکان برای انبیا و پیامبران فضایی گسترده و با عظمت دارد.

برداشت: دل انسان در فضایی وسیع و آزاد نمی‌تواند تنگ و کوچک شود و مانند درخت نخل که در آنجا رشد می‌کند، هیچ وقت خشک و بی‌ثمر نخواهد ماند.

برداشت: حواست را جمع کن، زیرا ممکن است دچار مشکل شوی و به زمین بیفتی.

برداشت: وقتی که بار سنگینی بر دوش نداشتی، زمان خواب و استراحتت به آسانی گذشت و تو بدون هیچ زحمت و نگرانی رفتی و آمدی.

برداشت: آشکار شدن حالت خواب به صورت چاشنی، در حالتی که حال اولیا (خالصان) در حال آمدن است.

برداشت: اولیا به معنای کسانی هستند که به خدا نزدیک و مورد احترام‌اند. اصحاب کهف، به گروهی از جوانان اشاره دارد که برای حفظ ایمان خود در برابر فشارهای اجتماعی، به غاری پناه بردند. بنابراین، این بیت به افرادی اشاره می‌کند که مانند این جوانان در سختی‌ها و ناملایمات، با اراده قوی به ایمان خود پایبندند و در برابر تغییرات و ناملایمات، ثابت قدم و استوار باقی می‌مانند.

برداشت: خداوند آن‌ها را بی‌هیچ سختی، به کار ها وامی‌دارد به جلو می‌روند و چه درستکاران و چه گمراهان(گروه چپ و راست در قیامت) از این امر ناآگاهند.

برداشت: چه چیزی است آن ذات راست؟ عمل نیک چیست آن ذات چپ؟ مشغول کردن جسم.

برداشت: هر دو کار از جانب پیامبران انجام می‌شود، اما این دو نفر از این موضوع بی‌خبرند و مانند صدایی که می‌شنوند، متوجه نشده‌اند.

برداشت: اگر صدایت را بشنود، خوب و بد به عمق وجودش پی‌بردن ندارد و از هر دو بی‌خبر است.