بخش ۱۴۶ - تهدید کردن نوح علیه‌السلام مر قوم را کی با من مپیچید کی من روپوشم با خدای می‌پیچید در میان این بحقیقت ای مخذولان

برداشت: نوح به سرکش‌ها گفت: من دیگر من نیستم. من از جان خود گذشته‌ام و اکنون به خاطر محبوبم زندگی می‌کنم.

برداشت: وقتی که از دنیا بروم و از حواس انسانی جدا شوم، آن‌گاه حقیقت وجودم به دریافت و فهم بیشتری دست خواهد یافت.

برداشت: در این لحظه که من خودم نیستم و تمام وجودم به تو وابسته است، هر کسی که در این زمان برای خود دم از من بزند، در واقع کافر است.

برداشت: در اینجا اشاره به این است که روباه به طور طبیعی نمی‌تواند به شجاعت و دلاوری شیر دست یابد. حتی اگر در ظاهر چیزی شبیه به شیر به نظر برسد، در عمق وجودش اصل و ذات او متفاوت است و نمی‌تواند دلیر و شجاع باشد.

برداشت: اگر از زیبایی چهره‌اش نگریی و احساس عشق نکنی، چگونه می‌توانی از دلیران و شیران خبر بگیری؟

برداشت: اگر نوح از حق یاری نمی‌گرفت، پس چرا جهانی را دچار تغییر و آشفتگی کردی؟

برداشت: صد هزار شیر در وجود او نهفته است، مانند آتشی در میان یک خرمن بزرگ، او پر از قدرت و انرژی است.

برداشت: زیرا او از محصول خود حق عشر را نداده بود، بنابراین خداوند آتش خشم را بر آن خرمن فرستاد.

برداشت: هر که در برابر این شیر پنهان بماند و بی‌احترامی کند، مانند گرگی است که دهانش را می‌گشاید.

برداشت: شیر مانند گرگ در مقابل دشمن خود ایستاده و انتقام را از آنها می‌گیرد.

برداشت: کسی که در برابر قدرت و شجاعت دیگران، بی‌پروا و بی‌توجه عمل کند، در واقع در خطر است. مانند گرگی که در مقابل شیر قرار می‌گیرد و زخمی می‌شود، زیرا چنین جسارتی در برابر قدرتی بزرگ، نشانه‌ی نادانی است.

برداشت: ای کاش آن زخم بر بدنم نازش می‌شد تا هم ایمانم و هم دلم سالم می‌ماند.

برداشت: قدرت من از هم گسسته شد وقتی به اینجا رسیدم، حالا چگونه می‌توانم این راز را آشکار کنم؟

برداشت: شما مانند آن روباه به آهستگی در مقابل او اشک نریزید و بازی‌های فریبنده را کنار بگذارید.

برداشت: تمام ادعاها و منیت‌ها را در پیش او قرار دهید، زیرا این ملک و سلطنت از آنِ اوست. بگذارید سلطنت او را به خود او بسپارید.

برداشت: زمانی که به راه راست و درست قدم می‌گذارید، حتی اگر فقیر باشید، مثل شیر در شکار خود، قدرت و توان خود را در اختیار دارید.

برداشت: او پاک و بدون نقص است و ویژگی‌هایش قابل ستایش‌اند. او از هر گونه نیاز به چیزهای ظاهری و سطحی بی‌نیاز است.

برداشت: هر آنچه سعادتی و ویژگی‌های نیکو وجود دارد، به خاطر بندگان آن ذات مقدس است.

برداشت: این بیت به این معناست که هیچ امتیاز و دلخوشی از سمت پادشاه برای مردم وجود ندارد و او این همه ثروت و قدرت را تنها به خاطر خود و به نفع شخصی‌اش فراهم کرده است. خوشا به حال کسی که این واقعیت را درک کرده و به درستی شناخت.

برداشت: خداوند دارای قدرتی است که جهان و همه‌ی کیفر و پادافد را آفریده است. در برابر این عظمت، سلطنت‌ها و حکومت‌ها چه سودی دارند و چه کارایی می‌توانند داشته باشند؟

برداشت: دل خود را در پیش خداوند نگه‌دارید و مراقب باشید که به گمان‌های بد دچار نشوید تا شرمنده نشوید.

برداشت: کسی که به دنبال حقیقت و درک عمیق است، مانند این است که در شیر خالص، تار مویی را ببیند. این نشان‌دهندهٔ دشواری و نایاب بودن آن جستجو است.

برداشت: او که خالی از هرگونه قیدی است، به گونه‌ای شده که می‌تواند دنیای پنهان را بازتاب دهد.

برداشت: سرّی که بین ماست، به یقین برای او آشکار خواهد شد، زیرا مؤمن، همچون آینه‌ای برای مؤمن دیگر است.

برداشت: زمانی که او ارزش واقعی ما را آزمایش کند، آنگاه واقعیت را به روشنی از تردید جدایی خواهد داد.

برداشت: زمانی که روح انسان در برابر آزمایش‌ها و چالش‌ها قرار می‌گیرد، می‌تواند با چشم دل حقیقت را ببیند و درک عمیق‌تری از وجود خود و دنیا پیدا کند.