بخش ۱۴۳ - امتحان کردن شیر گرگ را و گفتن کی پیش آی ای گرگ بخش کن صیدها را میان ما

برداشت: شیر به گرگ گفت: این را تقسیم کن، تعادل و وضعیت خود را تازه کن، ای گرگ پیر!

برداشت: به عنوان نماینده من در تقسیم سرنوشت عمل کن تا روشن شود که تو چه ارزش و موقعیتی داری.

برداشت: ای پادشاه، تو صاحب و فرمانروا هستی و قدرت تو عظیم و برتر از دیگران است. تو هم بزرگ و با وقار هستی و هم چابک و توانمند.

برداشت: گرگ گفت: من سهم خود را بز برمیدارم زیرا بز برای من مناسب تر است.و روباه هم خرگوش را به عنوان سهم خود برمیدارد

برداشت: شیر به گرگ می‌گوید: ای گرگ، وقتی تو صحبت می‌کنی، می‌گویی "ما" و "تو"، اما من در اینجا هستم.

برداشت: اگر گرگ خودش را ببیند مانند سگ، چگونه می‌تواند من را که همچون شیری یکتا هستم، نبیند؟

برداشت: شخصی گفت: «ای خر! تو که خودت را فروختی، حالا پیش او برو!» و وقتی به او نزدیک شد، آن شخص به او حمله کرد و او را زخمی کرد.

برداشت: وقتی که عقل و تدبیر درست را در کار سیاست ندید، از شدت ناامیدی و یأس، نفسش به شدت به تنگ آمد و از خود بی خود شد.

برداشت: وقتی دید که او از خودش بهره‌ای نمی‌برد، جانش را باید با ناله و زاری از دست بدهد.

برداشت: زمانی که تو در کنار من نبودی، لطف و فضل به من رسید و مرا به روند افول و نابودی وا داشت.

برداشت: هر چیزی نابود می‌شود جز ذات او. پس اگر در وجود او نیستی، به دنبال خودت نباش.

برداشت: هر کس که در راه و وجود ما باشد، پیوسته در حال فنا می‌باشد، زیرا هیچ چیزی جز ما باقی نمی‌ماند و دیگر از پاداش خبری نیست.

برداشت: چون موجودی از هستی خود عبور کند و به حقیقت وجودی بی‌نهایت برسد، هر کسی که در این مسیر گام نگذارد و دلبسته به وجود خود بماند، به اصل خود دست نمی‌یابد.

برداشت: هر کس که در درگاه او با عنوان «من» و «ما» وارد می‌شود، خود را محدود کرده و از راه حقیقت دور می‌شود.