بخش ۱۳۶ - سپردن عرب هدیه را یعنی سبو را به غلامان خلیفه

برداشت: او آن ظرف آب را در دست داشت و در حضور آن بزرگوار، دانه‌ی خدمت را در دلش کاشت.

برداشت: گفت این هدیه را به آن پادشاه بدهید، تا درخواست مردم از او برآورده شود و نیازی به چیزی نداشته باشند.

برداشت: آب شیرین و ظرف سبز و آب بارانی که جمع شده است در گودال.

برداشت: خنده‌ بر لب نقیبان می‌نشست، اما آن را به دل نشاندند و مانند جان خود گرامی داشتند.

برداشت: زیرا مهربانی و خوبی شاه به همه جا تاثیر گذاشته بود.

برداشت: سیرت و رفتار پادشاهان بر زندگی و سرنوشت مردم تأثیر می‌گذارد و سرنوشت زمینی که زیر چرخ‌های زمان قرار دارد، تغییر می‌کند و رونق پیدا می‌کند.

برداشت: پادشاه مانند حوضی است و غلامان او مانند لوله‌هایی هستند که آب را از حوض به سمت دیگر هدایت می‌کنند. بدین ترتیب، پادشاه منابع و نیروهای خود را به گونه‌ای مدیریت می‌کند که بتواند به اهدافش دست یابد.

برداشت: هر یک از ما همچون آبی هستیم که از یک حوض پاک سرچشمه می‌گیرد و از این آب لذت می‌بریم.

برداشت: اگر در آن حوض، آبی شور و آلوده باشد، هر کدام از لوله‌ها همان آلودگی را به نمایش می‌گذارد.

برداشت: هر لوله‌ای به حوضی متصل است و این به ما می‌گوید که باید در معنای این حرف تأمل کنیم و عمیق‌تر به آن فکر کنیم.

برداشت: وقتی محبت و مهربانی پادشاه به جان بی‌وطن می‌رسد، مانند تأثیری است که در تمام بدن وجود دارد.

برداشت: عقل خوب و با مایه، مانند فرزندی با اصالت و شایسته، می‌تواند تمام وجود آدمی را در آداب و شایستگی‌ها پرورش دهد.

برداشت: عشق، مانند حالتی پرجنب و جوش و بی‌ثبات است که وقتی به تمام وجود آدمی نفوذ می‌کند، او را به جنون می‌کشاند.

برداشت: لطف و زیبایی آب دریا مانند کوثر است و سنگ‌ریزه‌هایش همه به مانند در و گوهر ارزشمند هستند.

برداشت: هر هنری که استاد در آن شناخته شده باشد، روح و شخصیت شاگردان نیز به آن هنرمندی آراسته و متصف می‌شود.

برداشت: آن دانش‌آموز با ذکاوت، اصول را با موفقیت زیر نظر استاد اصولی آموخت.

برداشت: در محضر استاد فقیه، آن دانشجوی فقه فقط به یادگیری فقه مشغول بود و درباره اصول بحث نکرد.

برداشت: در حضور استادی که علم نحو را می‌داند، روح و شخصیت شاگرد تحت تأثیر آموزه‌های او شکل می‌گیرد و به تدریج به همان سبک و شیوه درمی‌آید.

برداشت: استادی در حال تدریس است که خود را در مسیر علم و معرفت غرق کرده و شاگردش نیز به شدت تحت تأثیر او قرار گرفته است.

برداشت: از میان همه‌ی علوم و دانش‌ها، در روز مرگ، تنها دانشی که به درد نمی‌خورد، فقر است. باید مسیر و رشد خود را درست انتخاب کنیم.