بخش ۱۳۱ - در بیان آنک چنانک گدا عاشق کرمست و عاشق کریم، کرمِ کریم هم عاشق گداست اگر گدا را صبر بیش بود کریم بر در او آید و اگر کریم را صبر بیش بود گدا بر در او آید اما صبر گدا کمال گداست و صبر کریم نقصان اوست

برداشت: صدای می‌رسید که ای خواهان بیا و درخواست کن؛ زیرا مثل گدایان به زحمت افتاده‌ای و به بخشش نیاز داری.

برداشت: بخشش و generosity در دل گدایان و افراد ضعیف وجود دارد، همچنان که افراد نیکوکار نیز به دنبال آینه‌ای صاف هستند.

برداشت: وقتی روی افراد نیکو و خوب را در آینه می‌بینی، زیبایی آنان نمایان می‌شود و همچنین وقتی فردی به نیازمندی کمک کند، حسن نیت او نیز به وضوح مشخص می‌شود.

برداشت: بعد از این، حق به پیامبر محمد (ص) فرمان داد که در سوره والضحی، به آرامی و با کمترین صدا بر گدایان و نیازمندان خطاب کن.

برداشت: به گدا همانند آینه‌ای از بخشش و generosity نگاه کن؛ هر لحظه که بر روی آینه می‌افتد، ناپسند و بی‌فایده است.

برداشت: یکی از ویژگی‌های فردی این است که با سخاوت و generosity خود، به دیگران کمک می‌کند و آنچنان به فقرای می‌دهد که آنها را به ثروت و نعمت می‌رساند. در عوض، فرد دیگر با بخشش‌هایش به طور مداوم افزونگی و رفاه را به زندگی فقرا اضافه می‌کند.

برداشت: گدایان نشانه بخشندگی خداوند هستند و در حقیقت، وجود آن‌ها نشان‌دهنده رحمت و generosity مطلق الهی است.

برداشت: اگر غیر از این دوست کسی وجود داشته باشد، او مرده است و در این دنیا فقط یک نقش از او باقی مانده است.