بخش ۱۱۳ - در بیان آنک نادر افتد کی مریدی در مدعی مزور اعتقاد بصدق ببندد کی او کسی است و بدین اعتقاد به مقامی برسد کی شیخش در خواب ندیده باشد و آب و آتش او را گزند نکند و شیخش را گزند کند ولیکن بنادر نادر

برداشت: اما گاهی افراد نادری پیدا می‌شوند که از زینت و زیبایی حقیقت بهره‌مند شوند و دروغی به نفع آن‌ها نیست.

برداشت: او با نیت خوب و درست خود به جایی می‌رسد، حتی اگر در ابتدا جانش را در خطر بیند. در نهایت، آن نیت خوب به او کمک می‌کند.

برداشت: زمانی که در دل شب به سمت قبله می‌نگری، اگرچه قبله را به درستی نمی‌بینی، اما نمازی که به جا می‌آوری، پذیرفته است.

برداشت: مدعی‌ها در دل خود کمبود احساس و معنویت دارند، اما برای ما، کمبود معیشت و نان به وضوح محسوس است.

برداشت: چرا باید مانند مدعیان پنهان‌کار عمل کنیم؟ برای حفظ آبرو و اعتبار خود، جان‌مان را به خطر بیندازیم؟