بخش ۱۱۲ - مغرور شدن مریدان محتاج به مدعیان مزور و ایشان را شیخ و محتشم و واصل پنداشتن و نقل را از نقد فرق نادانستن و بر بسته را از بر رسته

برداشت: دانشمندان برای این موضوع گفته‌اند که برای پذیرایی از میهمانان، باید دارای فن و هنر خاصی بود.

برداشت: تو پیرو و مهمان کسی هستی که از شخص پست و بی‌ارزش، نتیجه و ثمره‌ات را می‌گیرد.

برداشت: هیچ‌کس همچون تو قدرتی ندارد که روشنایی بیاورد و نمی‌تواند تو را به تاریکی بکشاند.

برداشت: وقتی که او خودش نوری ندارد، دیگران چه نوری می‌توانند از او بگیرند؟

برداشت: شبیه اعمش که داروی چشم را آماده می‌کند، در چشم‌ها چه می‌سازد جز یشم؟ این زنده بودن و زیبایی بی‌نظیر یشم را به تصویر می‌کشد و می‌گوید که او تنها با این زیبایی در چشم‌ها بازی می‌کند.

برداشت: حال ما این است که در فقر و سختی به سر می‌بریم، اما هیچ مهمانی را به خود مغرور نمی‌کنیم.

برداشت: اگر در طول ده سال، کمبودی را ندیده‌ای، حالا چشمانت را باز کن و به درون ما نگاه کن.

برداشت: ظاهر ما مانند باطن ما نیست؛ در دل کسی که ادعا می‌کند، تاریکی وجود دارد، اما زبانش درخشان و مغرور است.

برداشت: نه از خدا خبری هست و نه نشانی از او، گوینده‌اش هم هیچ‌گاه نتوانسته ادعایش را از شیث و بشر بیشتر کند.

برداشت: این بیت به این معناست که موجودی که دیو نیست، تاثیری از خود باقی نگذاشته و او نیز از این بابت می‌گوید که بیشتر از آنچه در گذشته بوده، شایسته و ارزنده است.

برداشت: در این بیت اشاره به این است که درویشان (افراد زاهد و ساده‌زیست) در سخنان و افکار خود رازهایی دارند که به نظر می‌رسد آن‌ها از دیگران پنهان کرده‌اند. این پنهان‌کاری باعث می‌شود که دیگران گمان کنند که درویش شخصیت مهمی دارد و به نوعی خود را فردی حائز اهمیت معرفی کند. به عبارت دیگر، آن‌ها برای حفظ یک تصویر خاص از خود، به گونه‌ای صحبت می‌کنند که ممکن است تأثیرگذار باشد و باعث شود دیگران به آن‌ها احترام بگذارند و گمان کنند که شخصیت ویژه‌ای دارند.

برداشت: اگر کسی به بایزید انتقاد کند، از این کار خود شرمنده است، زیرا در درون او همانند یزید، خوی ناپسند و زشت وجود دارد.

برداشت: آن بیچاره به دلیل نداشتن روزی و رزق و روزی آسمانی، هیچ چیزی به جز یک استخوان در برابر خداوند نخواهد داشت.

برداشت: او اعلام کرده که سفره‌ای پهن کرده‌ام و به عنوان نماینده حق، فرزند یا جانشین خلیفه هستم.

برداشت: ای ساده‌دلان، از سفره‌ی بخشش من به اندازه‌ای که تأمین نیازتان باشد، بهره‌مند شوید و سیراب باشید.

برداشت: سال‌هاست که مردم به امید فردا و وعده‌هایی که داده شده است دور آن در انتظار مانده‌اند، اما هنوز به آنچه که وعده داده شده رسیده‌اند.

برداشت: زمانی طولانی باید بگذرد تا شخصیت واقعی انسان به طور روشن و واضح از تفاوت‌هایش با دیگران نمایان شود.

برداشت: زیر پوست بدن انسان، گنجی نهفته است، یا ممکن است محلی باشد برای موجودات خطرناک و مضر مانند مار، مور و اژدها.

برداشت: وقتی که حقیقت مشخص شد و فهمیدیم که چیزی در آنجا وجود ندارد، عمر فرد جستجوگر به هدر رفته است و دانستن این واقعیت فایده‌ای ندارد.