بخش ۱۰۴ - در خواب گفتن هاتف مر عمر را رضی الله عنه کی چندین زر از بیت المال به آن مرد ده کی در گورستان خفته است

برداشت: در آن زمان، خداوند خواب عُمَر را قرار داد تا او نتواند از خواب بیدار شود و به آرامش خود ادامه دهد.

برداشت: تعجب کرده‌ام که این وضع عادی نیست و به نظر می‌رسد که از عالم غیب سرچشمه گرفته و بی‌دلیل نیست.

برداشت: او سرش را بر زمین گذاشت و خوابش برد. در خواب ندايی از جانب حق شنید که جانش را فرا می‌خواند.

برداشت: صدایی که از آن در هر آهنگ و نوا شنیده می‌شود، خود ندا است و بقیه صداها تنها زاده همین ندا هستند.

برداشت: این بیت به این معناست که افرادی از اقوام مختلف، از جمله ترک‌ها، کردها، فارسی‌زبان‌ها و عرب‌ها، صدای خاصی را که بدون گوش و لب نیز قابل فهم است، درک کرده‌اند. به عبارتی، این ندا یا حقیقتی فراتر از زبان و واژه‌ها قابل فهم است و همه‌ی انسان‌ها، فارغ از زبان مادری‌شان، می‌توانند آن را درک کنند.

برداشت: انسانی که به شناخت و درک عمیق‌تری از خود و دنیایش رسیده است، دیگر نه به ملیت و نژاد خود اهمیت می‌دهد و نه به ظواهر دنیوی. او صدای حقیقت را شنیده و به آن اهمیت می‌دهد، حتی اگر از مواد بی‌احساس مانند چوب و سنگ باشد.

برداشت: هر لحظه از او وجود و ماهیت به وجود می‌آید و ویژگی‌ها و صفات تغییر می‌کنند و شکل می‌گیرند.

برداشت: اگرچه آن‌ها زایشی ندارند و نمی‌توانند به دنیا بیایند، اما آمدن آن‌ها از عدم و نیستی ممکن است.

برداشت: از آنجا که من درباره‌ی درک سنگ و چوب سخن گفتم، داستانی را در این باره به خوبی روایت کردم.