بخش ۱۰۲ - پرسیدن صدیقه رضی‌الله عنها از مصطفی صلی‌الله علیه و سلم کی سر باران امروزینه چه بود

برداشت: صدیقه می‌گوید: ای بهترین موجود، امروز بارش حکمت چگونه بود؟

برداشت: این باران ها نشان از رحمت خداوند است یا به خاطر هشدار و عدالت او نازل شده است؟

برداشت: این اتفاق یا نتیجه، به خاطر لطف فصل بهار بود یا به دلیل آفت‌هایی که در فصل پاییز وجود دارد؟

برداشت: او گفت این برای آرام کردن اندوهی است که از درد و رنج به نسل انسان رسیده است.

برداشت: اگر انسان بر آن آتش بماند، خرابی زیادی به بار می‌آورد و تنها کمی از آن به جا می‌ماند.

برداشت: این دنیا به خاطر طمع و حرص انسان‌ها ویران شده و انسان‌ها از همدیگر فاصله گرفته‌اند.

برداشت: این دنیا برای تو، ای جان، نشانه‌ای از غفلت است و بیداری در این جهان برایت مشکل ایجاد می‌کند.

برداشت: آگاهی و دانش از جهانی دیگر به دست می‌آید و زمانی که آن آگاهی بر ما حاکم شود، این جهان و امور آن در مقام پستی قرار می‌گیرد.

برداشت: آفتاب درخشان و هوشیار است، در حالی که یخ به خاطر حرصش، نازک و شکننده به نظر می‌آید. آب نیز هوشیار بوده و در برابر این عالم و مشکلاتش، عکس‌العمل‌های خاصی دارد.

برداشت: در این دنیا تنها مقداری از آنچه برای زندگی نیاز داریم به ما می‌رسد، تا جایی که در دنیای انسان‌ها حسرت و کینه‌ورزی وجود نداشته باشد.

برداشت: اگر از عالم غیب، اثر بیشتری تجلی کند، در این دنیا نه هنری باقی می‌ماند و نه عیبی وجود دارد.

برداشت: این موضوع پایانی ندارد، از نقطهٔ شروع خود فاصله بگیر و به داستان مرد موسیقیدان توجه کن.