بخش ۸۷ - تفسیر قول فریدالدین عطار قدس الله روحه تو صاحب نفسی ای غافل میان خاک خون می‌خور که صاحب‌دل اگر زهری خورد آن انگبین باشد

برداشت: کسی که دل و جانش را در مسیر عشق و حقیقت قرار داده، هیچ آسیب و زیانی را نمی‌بیند، حتی اگر سم کشنده‌ای را به وضوح بنوشد.

برداشت: چون مسکین نیازمند از بیمار خود بهبود یافته و از محدودیت‌ها رهایی یافته است، در وضعیت بهتری قرار دارد.

برداشت: پیامبر به مردی می‌گوید: ای مرد، با هیچ خواسته و آرزویی نباید به خود آسیب برسانی.

برداشت: در وجود تو طغیانی چون نمرود وجود دارد، پس اگر می‌خواهی که همچون ابراهیم باشی، به آتش مرو برو و از شعله‌های آن نترس.

برداشت: اگر تو نه دریا هستی و نه ماهی، نباید در خودرایی و خودپسندی غرق شوی.

برداشت: او از آتش ورد احمر استفاده کرد و از زیان‌ها به نفع خود سودی به دست آورد.

برداشت: اگر شخصی کامل و باارزش باشد، حتی اگر در شرایط سختی قرار بگیرد، همچنان به ارزش و مقام خود ادامه می‌دهد و به نوعی بهبود می‌یابد. اما اگر کسی با وجود داشتن ارزش، به سمت ضعف و نقصان برود، ممکن است به نقطه‌ای برسد که تمام ارزش خود را از دست بدهد.

برداشت: وقتی که آن فرد حقیقت را پذیرفت، بدین معناست که در امورش تحت حمایت و هدایت خداوند قرار دارد.

برداشت: می‌توان گفت که اگر دستی معیوب باشد، نشانه‌ای از شیطان و دیو است و در دام مسئولیت و سختی‌ها قرار دارد.

برداشت: وقتی جهل به سراغ او می‌آید، دانش به وجود می‌آید. این جهل، علمی است که در مسیر نادرست قرار می‌گیرد.

برداشت: هر چیزی که به دنبال یک دلیل باشد، می‌تواند به انکار و کفر ختم شود، در حالی که اگر به طور کامل به یک ملت وابسته شود، می‌تواند به کمال و یکپارچگی آن ملت منجر شود.

برداشت: ای مریم، تو که پیاده‌ای و در برابر سوار قرار داری، اکنون دیگر هیچ امیدی به پیروزی نخواهی داشت.