بخش ۸۶ - دیدن خواجه طوطیان هندوستان را در دشت و پیغام رسانیدن از آن طوطی

برداشت: وقتی که به دورترین نقاط هند رسید، در بیابان تعدادی طوطی را مشاهده کرد.

برداشت: مرکب آماده شد و پس از آن، احوالات و امانت‌ها به او بازگو شد.

برداشت: طوطی‌ای از میان سایر طوطی‌ها به شدت ترسید و بر زمین افتاد و جانش را از دست داد.

برداشت: خواجه از گفتن خبری پشیمان شد و از این که به خطر افتاده است، ناراحت گردید.

برداشت: این شعر به ارتباط نزدیک و هم‌زیستی میان دو موجود اشاره دارد که گرچه به نظر می‌رسد جدا از هم هستند، اما در واقعیت به نوعی واحد و مرتبط‌اند. به عبارت دیگر، نشان می‌دهد که ممکن است دو جسم مختلف وجود داشته باشند، اما روح یا وجود اصلی آن‌ها یکی است. این موضوع بر اتحاد و اشتراک عمیق در وجود انسان‌ها یا موجودات دیگر تأکید دارد.

برداشت: چرا این کار را کردم و چرا این پیام را فرستادم؟ من بیچاره را به خاطر این سخن نادان دچار مشکل کردم.

برداشت: این زبان مانند سنگ و آهن محکم است و هر چیزی که از آن خارج شود، مانند آتش می‌سوزد و تاثیرگذار است.

برداشت: به دور از جدل و بیهوده‌گویی، نباید بی‌دلیل و به طور تصادفی به تندی به یکدیگر حمله کرد. هر زمان که نیاز به بحث و گفت‌وگو باشد، باید با منطقی آگاهانه و محترمانه عمل کرد.

برداشت: چون همه جا تاریک است و در میان پنبه‌زار، اگر شعله‌ای باشد، چگونه خواهد بود؟

برداشت: ظالم همان کسانی هستند که با بستن چشمانشان به حقایق، به خاطر حرف‌هایی که می‌زنند، جهان را به آتش می‌کشند.

برداشت: یک جمله می‌تواند زندگی یک نفر را تغییر دهد و انسان‌های بی‌پناهن را قوی و چابک کند.

برداشت: جان‌ها در حقیقت شبیه به عیسی هستند؛ برخی اوقات زخم و درد دارند و گاهی نیز خود مایه healing و التیام می‌شوند.

برداشت: اگر پرده‌ها از روح‌ها کنار رود، هر یک از روح‌ها شبیه مسیح خواهد شد.

برداشت: اگر می‌خواهی سخن شیرینی بگویی، مثل شکر صبر کن و از حرص و ولع پرهیز کن و این شیرینی را نخور.

برداشت: تحمل و صبر نشانه‌ی عقل و نبوغ است، در حالی که درماندگی و آرزوهای بی‌اساس، تنها خواسته‌های کودکان است.

برداشت: هرکس که صبر و استقامت داشته باشد، روزگار به نفع او خواهد گشت و به کامیابی خواهد رسید، اما کسی که به دنبال لذت‌ها و خوشی‌های زودگذر باشد، در نهایت به عقب برمی‌گردد و به مشکل می‌خورد.