بخش ۸۵ - صفت اجنحهٔ طیور عقول الهی

برداشت: داستان طوطی به این شکل بود که کسی که به اسرار و رازهای پرندگان آگاه بود، می‌توانست آن را به خوبی درک کند.

برداشت: یک پرنده‌ای ضعیف و بی‌گناه وجود دارد که در درون او حکیمی بزرگ و قدرتمند به نام سلیمان با لشکری از سپاهیان پنهان شده است.

برداشت: وقتی که کسی از درد و ناامیدی فریاد می‌زند، صدای او در آسمان‌ها به گوش می‌رسد و موجب شور و هیاهو می‌شود.

برداشت: هر لحظه او پیغام‌ها و پیام‌آوران زیادی از سوی خداوند به او می‌فرستد و پاسخ‌های مثبت و دعوت‌هایی را دریافت می‌کند.

برداشت: ذلت او در مقایسه با طاعت خداوند به قدری زیاد است که کفرش تمام ایمان‌ها را نابود می‌کند.

برداشت: هر لحظه او را به نوعی در اوج و رفعت قرار می‌دهد که بر سرش تاجی منحصر به فرد می‌نهد، تاجی که از چندین تاج بی‌نظیر خاص‌تر است.

برداشت: صورت او بر زمین است و جانش در فضایی بی‌نهایت و بالاتر از تصورات سالکانی که در جستجوی حقیقت‌اند.

برداشت: مکانی وجود ندارد که در آن بتوانی درک کنی، اما هر لحظه خیال و تصوری از آن به ذهنت می‌رسد.

برداشت: هر مکانی و بی‌مکانی در مقام او مانند بهشتی با چهار نهر است.

برداشت: بیا این موضوع را خلاصه کن و از این زیبایی دوری کن، در موردش صحبت نکن که تنها خداست که به حقیقت آگاه است.

برداشت: ما دوباره به سمت دوستان و عالم تجارتی و سرزمین هند برمی‌گردیم.

برداشت: مرد بازرگان این پیام را قبول کرد که فرستاده‌ای به سوی او درباره کالایش سلام رسانده است.