بخش ۶۸ - جواب گفتن هدهد طعنهٔ زاغ را

برداشت: ای پادشاه، به من توجه کن و به گفتار دشمنان که مرا بی‌کساء می‌خوانند توجه نکن، این را برای خدا بگذار.

برداشت: اگر ادعای من بی‌اساس است، پس می‌توانی گردن مرا بزنید.

برداشت: زاغ (پرنده‌ای سیاه) اگر هزاران عقل و دانش داشته باشد، باز هم در برابر حکم حق (قضا) نافرمان خواهد بود. این یعنی که نادانی و کفر او قابل توجیه نیست و هر چقدر هم که فکر کند، واقعیت تغییر نمی‌کند.

برداشت: تا زمانی که در تو چیزهایی از کافران وجود داشت، جایی برای گند و خیانت و شهوت وجود دارد، مانند محل زندگی کافران.

برداشت: اگر من دام را در هوا ببینم، اگر عقل من این واقعیت را نپذیرد، به سرنوشت من بستگی دارد.

برداشت: زمانی که سرنوشت فرارسد، دانش به خواب می‌رود و نور ماه تیره می‌شود و آفتاب غروب می‌کند.

برداشت: به طور تصادفی، این ساختار نادرست است، زیرا کسی که با تقدیر و سرنوشت مخالفت می‌ورزد، به قضا و قدر اعتقادی ندارد.